ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Η 1η Μάη καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης μιας μεγάλης εργατικής απεργίας στις ΗΠΑ το 1886 και από τότε αποτελεί ημέρα εορτασμού των κοινωνικών και οικονομικών κατακτήσεων των εργαζομένων.
Κύριο αίτημα των εργατών ήταν “8 ώρες δουλειά – 8 ώρες ψυχαγωγία – 8 ώρες ύπνο”. Μέχρι τότε αυτό δεν ήταν καθόλου δεδομένο αφού ο κόσμος δούλευε ασταμάτητα από το πρωί ως το βράδυ.
Η 1η Μάη σήμερα αποτελεί ημερομηνία μεγάλης συμβολικής σημασίας γιατί το πολιτικό σύστημα που ελέγχεται από την άρχουσα τάξη προσπαθεί να πάρει πίσω τις υποχωρήσεις του προωθώντας αντιδραστικά και αυταρχικά μέτρα στην εργασία, στην εκπαίδευση και γενικότερα σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής.
Οι φοιτητές είναι οι αυριανοί εργαζόμενοι, για αυτό οφείλουν να είναι αλληλέγγυοι στους αγώνες των εργαζομένων και να συναντηθούν στο δρόμο για να αντιτάξουν τις διεκδικήσεις τους απέναντι στην αδικία και την απανθρωπιά του μεγάλου κεφαλαίου. Οι εργάτες και οι φοιτητές αποτελούν τα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας. Οι εργάτες βιώνοντας την καταπίεση στο χώρο εργασίας, με μισθό που είναι υπολογισμένος αυστηρά και μόνο για να τους κρατά στη ζωή, αναπτύσσουν ταξικό ένστικτο. Οι φοιτητές απ’ την άλλη έχουν τη δυνατότητα να πολιτικοποιηθούν περισσότερο γιατί έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Αυτός είναι ο λόγος της εντατικοποίησης του ρυθμού σπουδών.
Το κράτος δε θέλει σκεπτόμενους πολίτες αλλά εργατικό δυναμικό, αναλώσιμο, που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των επιχειρήσεων. Ένας τρόπος για να το πετύχει είναι να καταστείλει την όποια αγωνιστική κινητοποίηση. Εκεί στοχεύει η υπονόμευση του Ασύλου και η επιχείρηση σταδιακής κατάργησης του.
Στις δουλειές προωθείται το μοντέλο της “ελαστικής” εργασίας και της μερικής απασχόλησης. Αυτό μεταφράζεται σε λιγότερες αμειβόμενες ώρες και σε εργασία που μπορεί να υπερβαίνει το οχτάωρο ανάλογα με τις απαιτήσεις της επιχείρησης. Αυτά τα μέτρα είναι αποφάσεις της ΕΕ και η Ελλάδα σαν προτεκτοράτο της υποχρεώνεται να συμμορφωθεί.
Είναι προς το συμφέρον των εργατών να οργανωθούν και να αντιδράσουν χωρίς να μπουν σε διαχειριστικές λογικές όπως κάνουν οι πουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές παρατάξεις(ΠΑΣΚΕ, ΠΑΜΕ, Αυτόνομη Παρέμβαση) και η κυβερνητική ΔΑΚΕ. Η δύναμη των εργατών βρίσκεται στη συλλογική δράση. Το σύστημα έντεχνα καλλιεργεί λογικές ατομικισμού γιατί έτσι μπορεί να ελέγξει ευκολότερα το εργατικό κίνημα.
Ένα ακόμα πρόβλημα είναι οι συνθήκες εργασίας των μεταναστών οι οποίοι αντιμετωπίζονται σαν σκλάβοι. Ο ρατσισμός που καλλιεργείται από την άρχουσα τάξη δεν είναι τυχαίος. Είναι το άλλοθι των αφεντικών για να βρίσκουν φθηνά εργατικά χέρια με τη λογική ότι αν οι μετανάστες είναι κατώτεροι θα πρέπει να αμείβονται και λιγότερο. Αυτό βέβαια έχει αντίκτυπο σε όλους τους εργάτες που κάτω από την απειλή της ανεργίας συμβιβάζονται με χαμηλά μεροκάματα.
Στην πολιτική ελευθερία σήμερα γίνονται μεγάλα βήματα προς τα πίσω. Είναι βέβαιο ότι το σύστημα φοβάται τις εξεγερμένες μάζες. Αυτό δείχνει η νομική του θωράκιση με τρομονόμους σύμφωνα με τους οποίους είμαστε όλοι εν δυνάμει τρομοκράτες μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο. Στο δρόμο υπάρχουν καμερορουφιάνοι που υποτίθεται ότι συμβάλλουν στη διαχείριση της κυκλοφορίας. Στην πραγματικότητα συμβάλλουν στο φακέλωμα όσων διαδηλώνουν παρόλο που η διαδήλωση και η διαμαρτυρία είναι δικαιώματά μας. Ο άλλος ρόλος που παίζουν οι κάμερες είναι η καλλιέργεια κλίματος τρόμου και καταστολής στους πολίτες. Το σκηνικό του περιορισμού των δημοκρατικών ελευθεριών μας συμπληρώνεται από την προσπάθεια της κυβέρνησης να περιορίσει τις διαδηλώσεις.
Οι οικονομικές απάτες που έρχονται στη δημοσιότητα (ομόλογα, χρηματιστήριο, εκκλησιαστικό κατεστημένο που πλουτίζει σε βάρος του δημοσίου κ.α.) είναι συμπτώματα του καπιταλιστικού συστήματος που χτίστηκε πάνω σε βρώμικο χρήμα και μέσα στο αίμα των εργατών και του λαού.

Καλούμε τη φοιτητική νεολαία και το λαό στην πορεία την 1η Μάη στο Εργατικό Κέντρο.

Είναι χρέος μας η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας.

ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ

Να υπερασπιστούμε το Πανεπιστημιακό Άσυλο
Να αγωνιστούμε για τις ελευθερίες μας

Τις τελευταίες εβδομάδες γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς επιχείρησης κατασυκοφάντησης του Πανεπιστημιακού Ασύλου με ενορχηστρωτή την κυβέρνηση της ΝΔ και με την ευγενική χορηγία των ΜΜΕ. Έτσι, καθημερινά παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις ένα συρφετό αντιδραστικών(από στελέχη της ΝΔ και «αντικειμενικούς» δημοσιογράφους, μέχρι μπάτσους και εκπροσώπους της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης») να προσπαθεί να συνδέσει το Άσυλο με όλα τα στραβά αυτού του κόσμου. Φυσικά, θερμοί υποστηρικτές της επιχείρησης αυτής είναι τα φασιστοειδή του ΛΑΟΣ, αλλά και το διακριτικότερο ΠΑΣΟΚ που επιτίθεται στο Άσυλο «με το γάντι».

Στόχος της κυβέρνησης δεν είναι άλλος από το να κάνει «πλύση εγκεφάλου» στην κοινή γνώμη προκειμένου να την προετοιμάσει για μια επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στο Άσυλο ή ακόμα και για ένα νέο νόμο που θα καταργεί πλήρως το Άσυλο, ολοκληρώνοντας το «έργο» που είχε ξεκινήσει με το νέο Νόμο-Πλαίσιο.

Γιατί είναι αναγκαίο το Άσυλο;

Το θεσμό του Πανεπιστημιακού Ασύλου τον γεννάει η ανάγκη για ένα χώρο, όπου θα υπάρχει η δυνατότητα να διακινηθούν ελεύθερα ιδέες που αμφισβητούν το σημερινό πολιτικό σύστημα, όπου θα μπορεί κανείς, ελεύθερα, να εκφράζει την αντίθεση του με την κυρίαρχη πολιτική και ιδεολογία, όπου θα μπορεί το φοιτητικό κίνημα να οργανώνει τον αγώνα για τα δικαιώματα της νεολαίας με ασφάλεια και μακριά από τον «μπαμπούλα» της αστυνομίας. Ένας χώρος όπου θα βρίσκουν Άσυλο όλοι αυτοί που αρθρώνουν μια φωνή αντίστασης και οι οποίοι κινδυνεύουν από την κρατική τρομοκρατία.

Χρειάζεται το Άσυλο σε μια δημοκρατική (ή κατά άλλους «δημοκρατική») χώρα;

Σήμερα, τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα μας καταπατούνται με χαρακτηριστική ευκολία από τις κυβερνήσεις και τα όργανα τους (δυνάμεις καταστολής, «δικαιοσύνη»). Αρκεί να πάρει ένα κίνημα απειλητικές διαστάσεις για την κυβερνητική πολιτική και το δικαίωμα μας να διαδηλώνουμε τα δίκαια αιτήματα μας ποδοπατείται από τη μπότα των ΜΑΤ.    

Τα παραδείγματα που καταδεικνύουν το μέγεθος και τη συχνότητα της καταπάτησης των ελευθεριών μας είναι πολλά και τρανταχτά. Ας σημειωθούν ενδεικτικά ελάχιστα από αυτά:

·    Η βίαιη καταστολή και η προσπάθεια διάλυσης των διαδηλώσεων από τα ΜΑΤ, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα την καταστολή των φοιτητικών διαδηλώσεων του 2006-2007 ενάντια στο Νόμο-Πλαίσιο και την αναθεώρηση του Άρθρου 16 ή τις κινητοποιήσεις του περασμένου Δεκέμβρη με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή.  
·    Η χρησιμοποίηση των καμερών «διαχείρισης κυκλοφορίας» για την παρακολούθηση και καταγραφή διαδηλώσεων, όπως το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 8ης Μάρτη 2007 στην Αθήνα, με στόχο το φακέλωμα διαδηλωτών (γεγονός που είχε καταγγείλει και η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων).
·    Οι προληπτικές προσαγωγές διαδηλωτών πριν την έναρξη των διαδηλώσεων.
·    Η πολύ πρόσφατη σύλληψη και δίωξη μαθητών με την κατηγορία του τρομοκράτη επειδή τόλμησαν να διαδηλώσουν ενάντια στην κρατική βία στη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη.  

Όλα αυτά μας δείχνουν ότι όσο οι αγώνες των φοιτητών, μαθητών και των εργαζομένων μαζικοποιούνται και γίνονται πιο δυναμικοί, όσο πληθαίνουν οι φωνές που αντιστέκονται, τόσο πιο σκληρή και απροκάλυπτη θα είναι η επιχείρηση καταστολής τους από τη μεριά του κράτους και των εκάστοτε κυβερνήσεων. Αυτός είναι ο λόγος που κάνει, σήμερα, το Πανεπιστημιακό Άσυλο αναγκαίο.
 
Γιατί η κυβέρνηση επιδιώκει την κατάργηση του Ασύλου;

Η στιγμή που εκδηλώνεται αυτή η επίθεση στο Άσυλο δεν είναι τυχαία. Τρεις μήνες μετά τη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη ο τρόμος που έχει καταλάβει την κυβέρνηση και τους εντολείς της, μπροστά σε μια νεολαία που αντιστέκεται και διεκδικεί, δε λέει να καταλαγιάσει. Η  κυβέρνηση μέσα στη σύγχυση της βλέπει ότι δε μπορεί να ξεφύγει με διαφορετικό τρόπο από την κοινωνική αγανάκτηση παρά μόνο με την περιστολή των δημοκρατικών κατακτήσεων, με την καταστολή, με την τρομοκρατία. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η όλη επιχείρηση για την κατάργηση του Ασύλου.

Συνέπειες από την κατάργηση του Ασύλου

Στις περισσότερες (αν όχι όλες) από τις χώρες της Ε.Ε. δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο του «δικού μας» Πανεπιστημιακού Ασύλου. Αποτέλεσμα αυτού είναι η βίαιη καταστολή οποιασδήποτε κινητοποίησης γίνεται, ακόμα και με αυτονόητα αιτήματα που αγκαλιάζει η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καταστολή των κινητοποιήσεων στην Γαλλία το 2006 ενάντια στο CPE. Να θυμίσουμε ότι τα αιτήματα των εργαζόμενων και των φοιτητών ήταν να αποσυρθεί η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση που προέβλεπε την μη ασφάλιση των νέων που εργάζονται για πρώτη φορά. Οι κινητοποιήσεις αυτές είχαν εξαπλωθεί σε όλη τη Γαλλία και τα περισσότερα Πανεπιστήμια της χώρας ήταν υπό κατάληψη με χιλιάδες φοιτητές να τις στηρίζουν. Η αστυνομία, όμως, κάνοντας χρήση δολοφονικής βίας μπήκε στα Πανεπιστήμια σπάζοντας τις καταλήψεις και συλλαμβάνοντας εκατοντάδες φοιτητές που αγωνίζονταν για το αυτονόητο: «Ασφάλιση στην εργασία τους».

Οι αγώνες μας το μόνο εμπόδιο στα σχέδια της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση και οι εντολείς της έχουν ως στόχο στο άμεσο μέλλον ακόμα και την πλήρη κατάργηση του Ασύλου. Προσπαθούν να μας σπείρουν το φόβο και τον τρόμο. Προσπαθούν να μας κρατήσουν φοβισμένους, κλεισμένους στα σπίτια μας. Θέλουν να μας κάνουν να φοβόμαστε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Να μην αντιδρούμε στην καταπάτησή τους. Να φοβόμαστε αυτούς που το τολμούν.

Τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε ως φοιτητές (και όχι μόνο) τα δικαιώματά μας να περιορίζονται και να καταπατούνται διαρκώς. Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι ένα από τα τελευταία κάστρα των δημοκρατικών ελευθεριών που δεν έχει πέσει. Είναι χρέος μας να το υπερασπιστούμε! Είναι χρέος μας να το προστατεύσουμε! Μαζί με το λαό. Μαζί με τις δημοκρατικές δυνάμεις αυτής της κοινωνίας! Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ του νέου Νόμου Πλαίσιο είναι μονόδρομος!

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΛΕΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ!

Πορεία Αριστερή
Ανεξάρτητο Αριστερό Φοιτητικό Σχήμα

Ο λόγος για το σχήμα της ΕΑΑΚ (ΑΝ.Α.ΚΙΝΗΣΗ) του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών Πάτρας, του οποίου τα μέλη έχουν μετατραπεί στους πιο φανατικούς υποστηρικτές της ΠΚΣ-ΚΝΕ.

Η αρχή έγινε στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Μηχανικών στις 8/12:

Όταν το σχήμα της ΕΑΑΚ αφού στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας μειοψήφησε, αντί να στηρίξει στο δεύτερο γύρο το αγωνιστικό πλαίσιο (στο οποίο συμμετείχε και η Πορεία Αριστερή και καλούσε σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με πενθήμερη κατάληψη και συμμετοχή στις διαδηλώσεις), τα μέλη της προτίμησαν να ψηφίσουν αποκλιμάκωση, με λίγα λόγια ψήφισαν το διασπαστικό πλαίσιο της ΠΚΣ(;).

Δικαιολογία καμιά!!! Τα μέλη της ΕΑΑΚ γνωρίζουν πολύ καλά «τι εστί ΠΚΣ». Γνωρίζουν ότι στήριξη στην ΠΚΣ σημαίνει αποκλιμάκωση!

Άλλωστε, όλοι μας γνωρίσαμε την ΠΚΣ το 2006, όταν εναντιώθηκε στο μεγαλειώδες κίνημα και στις καταλήψεις ενάντια στο νομοσχέδιο για το νέο Νόμο-Πλαίσιο. Καταλάβαμε το παιχνίδι της ακόμα καλύτερα το 2007 όταν παρασυρμένη από τις εξελίξεις «συμμετείχε» στο κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του Άρθρου 16 με μοναδικό στόχο να το διασπάσει από τα μέσα. Δε μπορεί παρά να ήμασταν, πλέον, σίγουροι ότι η ΠΚΣ αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο της ΔΑΠ και της κυβέρνησης της ΝΔ στα πανεπιστήμια, όταν από το 2007 μέχρι και σήμερα σαμποτάριζε όλες τις προσπάθειες της αντίστασης του φοιτητικού κινήματος ενάντια στο Νόμο Πλαίσιο. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι οι αποχωρήσεις της ΠΚΣ από Γενικές Συνελεύσεις πριν από μερικές μέρες προκειμένου να «σπάσει» την απαρτία. Γεγονότα που και η ίδια η ΕΑΑΚ κατήγγειλε!

Όμως, δε σταματάει εκεί η κατρακύλα του συγκεκριμένου σχήματος των ΕΑΑΚ. Στη Γενική Συνέλευση της Δευτέρας 15/12 απέδειξαν ότι συμμετέχουν στην προβοκάτσια που εξυφαίνεται από την ΠΚΣ και τον πολιτικό της φορέα. Να πως έχουν τα γεγονότα:

Στο δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας πέρασε το πλαίσιο του σχήματος της ΕΑΑΚ (με τις περισσότερες ψήφους) καθώς και τα πλαίσια των ΠΚΣ και ΔΑΠ που ισοψήφησαν. Σε αυτό το σημείο γίνεται το απίστευτο… η ΑΝ.Α.ΚΙΝΗΣΗ – EAAK αποσύρει το πλαίσιο της και στηρίζει ΠΚΣ(;;;)! Και αυτό με τη δικαιολογία «για να πάρει απόφαση ο σύλλογος»…οποιαδήποτε απόφαση απ’ ότι φαίνεται, ακόμα και στήριξης των προβοκατόρων-διασπαστών!

Αυτή τη φορά, όμως, δε στηρίζει απλά αποκλιμάκωση και διάσπαση του κινήματος, αλλά στηρίζει συνειδητά, πλέον, την προβοκάτσια! Και λέμε ότι στηρίζουν και συμμετέχουν συνειδητά γιατί ακόμα και αυτοί που δεν είχαν καταλάβει το ρόλο της ΠΚΣ στο φοιτητικό κίνημα μέχρι σήμερα, τώρα βλέπουν ξεκάθαρα ότι αυτή λειτουργεί προβοκατόρικα και πυροσβεστικά ενάντια στην εξέγερση. Δε μπορούν να πουν ότι δεν ήξεραν, δεν είχαν καταλάβει. Αρκεί να αναφέρουμε ότι η ΠΚΣ είναι απούσα από τις κινητοποιήσεις, η ΚΝΕ καταλαμβάνει ετσιθελικά σχολές προκειμένου να εμποδίσει τη διεξαγωγή συνελεύσεων, ενώ παράλληλα η Παπαρήγα δίνει ρεσιτάλ στήριξης του Καραμανλή αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη κάνοντας λόγο για ξένα κέντρα ή και πολιτικούς χώρους που βρίσκονται πίσω από κουκουλοφόρους, αφήνοντας στο απυρόβλητο την κυβέρνηση και τους κατασταλτικούς, προβοκατόρικους και χαφιέδικους μηχανισμούς της. Παρόλα αυτά οι «αγωνιστές» της «ριζοσπαστικής» ψευτοαριστεράς τους στήριξαν για μια ακόμη φορά.

Στήριξαν αυτούς που μέχρι χθες και οι ίδιοι κατήγγειλαν! Εμείς τουλάχιστον δεν ξεχνάμε ότι οι ίδιοι κατήγγειλαν ότι στο ελεγχόμενο από το ΚΚΕ συντονιστικό των σχολών – που κέρδισε η ΠΚΣ τις γενικές συνελεύσεις – αρνήθηκαν την είσοδο σε μέλη των ΕΑΑΚ. Δεν ξεχνάμε ότι η ΠΚΣ-ΚΝΕ δεν άφησε την ΟΛΜΕ να μιλήσει στο μικρόφωνο σε μαθητική συγκέντρωση στια αρχές Δεκέμβρη. Γιατί η ΕΑΑΚ το ξεχνάει;

Έτσι από απλοί υποστηρικτές της ΠΚΣ μετατράπηκαν στους πιο κραυγαλέους χειροκροτητές της προβοκάτσιας που στήνει ενάντια στη νεολαιίστικη εξέγερση των ημερών.

ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ

Πάτρα, 15-12-2008

Το βράδυ του Σαββάτου δολοφονήθηκε 15χρονος μαθητής στην περιοχή των Εξαρχείων, από σφαίρα ειδικού φρουρού. Όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες τονίζουν ότι  ο – “άρτια”  καταρτισμένος να σκοτώνει – ειδικός φρουρός  σημάδεψε και σκότωσε εν ψυχρώ τον Αλέξη. Αυτό ήταν ένα από τα πολλά επαναλαμβανόμενα-«μεμονωμένα» περιστατικά βίας από μέρους των δυνάμεων καταστολής (βλ. ζαρντινιέρα, κυνήγι μεταναστών που φτάνει συχνά στην δολοφονία τους, ξυλοδαρμοί σε αστυνομικά τμήματα, Λευκίμμη, πανεκπαιδευτικές και πανεργατικές κινητοποιήσεις κ.α.). Η άσκηση βίας και καταστολής από τα “όργανα’’ της τάξης ,τα οποία παίρνουν το νόμο στα χέρια τους, δικάζοντας και καταδικάζοντας, χωρίς κανένα ηθικό φραγμό έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο. Η χρήση επικίνδυνης έως και θανατηφόρας βίας, εξελίσσεται σε συνηθισμένη πρακτική στις ειδικές ένοπλες δυνάμεις καταστολής. Αυτό σημαίνει ότι τόσο η εκπαίδευση-διαπαιδαγώγηση που λαμβάνουν όσο και οι πολιτικές εντολές των προϊσταμένων τους, λειτουργώντας συνδυαστικά , ενισχύουν αυτές τις πρακτικές (βλ. Πολύδωρα «περί πραιτόρων και κυριών της πόλης..» κ.α.). Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη πυροδότησε ένα τεράστιο κύμα αγανάκτησης σε όλη την Ελλάδα. Μία αγανάκτηση που αφορμή της (και όχι αιτία) είναι η δολοφονία του μικρού μαθητή. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι…

Ποια ήταν όμως η αιτία;

Η ανεργία αυξάνει και κατ’ επέκταση αυξάνει και η συγκέντρωση πλούτου στα χέρια κάποιων λίγων με αποτέλεσμα να διευρύνονται οι ανισότητες. Μεγάλα τμήματα του λαού οδηγούνται καθημερινά στην εξαθλίωση, είτε λόγω των μεγάλων απολύσεων που έχουν ξεκινήσει, είτε λόγω των πενιχρών μεροκάματων που του δίνουν και που δεν φτάνουν να καλύψουν τις βασικές του ανάγκες. Κυριαρχούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Η κοινωνική ασφάλιση βαδίζει το δρόμο της κατάργησής της.

Συγκεκριμένα οι νέοι – η λεγόμενη γενιά των 700 ευρώ (που πρόσφατα μεταμορφώθηκε σε γενιά των 400-500 ευρώ) – πλήττονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις επιπτώσεις αυτές. Η πλειονότητα των ανέργων είναι νέοι. Όλοι αυτοί είναι κομμάτι μιας παιδείας που ολοένα και ιδιωτικοποιείται (βλ. Νόμο Πλαίσιο, αναγνώριση ΚΕΣ κ.α.), που τους αναγκάζει για 16 χρόνια να τρέχουν από σχολείο σε φροντιστήριο και από εκεί στο φροντιστήριο για ξένες γλώσσες, για να καταλήξουν στο τέλος στο δρόμο. Να τους πουλούν παραμύθια ότι δήθεν «ότι για την ανεργία φταίει ο άνεργος και η… μόρφωσή του», πείθοντας τον να συνεχίζει να σκίζεται να αποκτήσει και ένα νέο πιστοποιητικό που θα του εξασφαλίσει εργασία.

Η κυβέρνηση εξευτελίζεται στα μάτια του Ελληνικού λαού με τα σκάνδαλα έρχονται στο φως καθημερινά που την εμπλέκουν άμεσα (και τον ίδιο τον πρωθυπουργό), τα οποία προσπαθούν με κάθε τρόπο να κουκουλώσουν (βλ. υποκλοπές, Ζαχόπουλο, απαγωγή μεταναστών κ.α.)…

Όλα τα παραπάνω οδηγούν τον λαό να ξεχύνεται στους δρόμους για να αντιδράσει και να φωνάξει για τα δικαιώματα του, καθώς και για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης! Η κινητοποίηση του λαού πήρε το χαρακτήρα εξέγερσης και επεκτάθηκε αστραπιαία σε όλη τη χώρα. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους αντιδρώντας στην στυγνή εκμετάλλευση των τραπεζών (που μας κλέβουν καθημερινά), των τοπικών αστυνομικών τμημάτων (που είναι το κέντρο του κατασταλτικού μηχανισμού)  και διεκδικώντας το δικαίωμα στη ζωή.

Απέναντι μας η κυβέρνηση έχει παρατάξει όλους του κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς (ΜΑΤ, ασφαλίτες – προβοκάτορες, χρυσή αυγή κ.α.), ξυλοκοπώντας και συλλαμβάνοντας αγωνιστές προσπαθώντας να μας τρομοκρατήσει. Ακόμα βρίσκει στήριγμα σε κόμματα της αντιπολίτευσης που εσκεμμένα στοχοποιούν πολιτικούς χώρους για να αποπροσανατολίσουν από τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή την εξέγερση (βλ. ΚΚΕ – δηλώσεις Παπαρήγα ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ χαϊδεύει τ’ αυτιά των αναρχικών» κ.α.).

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ! ΔΕΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙΤΑΙ!

Ο ΣΦ Πολιτικών Μηχανικών αποφάσισε στη σημερινή ΓΣ 5ημερη κατάληψη του τμήματος και συμμετοχή στις διαδηλώσεις ενάντια στην κρατική βία και στη διαδήλωση για την πανεργατική απεργία που έχουν κηρύξει οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ στις 12/12(+συντονισμό με άλλους συλλόγους). Υπερψηφίστηκε στο 2^ο γύρο το Ενωτικό Πλαίσιο (Πορεία Αριστερή – ΠΑΣΠ – Συσπείρωση ενάντια στην κρατική τρομοκρατία) με αιτήματα:

1. Κάτω η κυβέρνηση της βίας

2. Να τιμωρηθούν οι ηθικοί(κυβέρνηση) και φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του 15χρονου

3. Δημόσια και Δωρεάν παιδεία για όλους

4. ΑΠΟΣΥΡΣΗ του νέου Νόμου-Πλαίσιο

5. Κάτω η κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ

6. Καμιά ποινικοποίηση των αγώνων μας

7. Να καταργηθούν τα ΜΑΤ/Ειδικοί Φρουροί

Τα αποτελέσματα του 1^ου γύρου ήταν:

Ενωτικό πλαίσιο: 75

ΠΚΣ: 64

ΕΑΑΚ: 47

Στο 2^ο γύρο πέρασαν το Ενωτικό Πλαίσιο και το πλαίσιο ΠΚΣ.

Τα ΕΑΑΚ που είχαν βρει χίλιες δύο δικαιολογίες για να μην μπουν στο ενωτικό πλαίσιο και τελικά στο 2^ο γύρο στήριξαν είτε ΠΚΣ είτε απείχαν(ενώ σε όλη τη διάρκεια της ΓΣ έκαναν κριτική στην ΠΚΣ, η οποία από ότι αποδείχτηκε στο τέλος ήταν μια κριτική που εξυπηρετούσε μικροπολιτικούς σκοπούς και δεν ήταν επι της ουσίας). Στήριξαν δηλαδή μια ΠΚΣ που μόνιμα υποσκάπτει τα κινήματα, που έκανε την προηγούμενη εβδομάδα ότι μπορούσε για να σπάσει συνελεύσεις, που είναι απούσα από το κίνημα ενάντια στην κρατική βία. Τα συμπεράσματα τα αφήνουμε στους αναγνώστες!

Στο 2^ο γύρο τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:

Ενωτικό Πλαίσιο:93

ΠΚΣ: 80

Πάμε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με καταλήψεις-διαδηλώσεις για την ΑΠΟΣΥΡΣΗ του Νόμου-Πλαίσιο, ενάντια στην κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ, ενάντια στην κρατική βία.

Όλοι στους δρόμους!!!

Να πραγματοποιηθεί ΜΙΑ πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Παρόλο που τα μηνύματα και οι διεκδικήσεις της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι ακόμα επίκαιρα και παρά το ότι η σημερινή κοινωνική πραγματικότητα κάνει αναγκαίο να ξεπηδήσουν νέοι αγώνες στο δρόμο που χάραξε το Πολυτεχνείο, τα τελευταία χρόνια γίνεται μια συστηματική προσπάθεια για σαμποτάρισμα της διαδήλωσης του Πολυτεχνείου από πολιτικούς χώρους και φοιτητικές παρατάξεις. Αναφερόμαστε στις διαχωριστικές-διασπαστικές διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στην επέτειο του Πολυτεχνείου και διασπούν τις δυνάμεις του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος. Ειδικά στην Πάτρα πραγματοποιήθηκαν πέρσι τέσσερις διαφορετικές πορείες. Ευθύνη για αυτή την κατάσταση έχουν οι παρατάξεις ΠΑΣΠ, ΠΚΣ, ΕΑΑΚ που προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα μικροπαραταξιακά τους συμφέροντα βάζουν τεχνητούς διαχωρισμούς(προτείνοντας η κάθε μία ξεχωριστή διαδρομή για την διαδήλωση ή τηρώντας αποστάσεις ασφαλείας μερικών εκατοντάδων μέτρων η μία από την άλλη κατά τη διάρκεια της πορείας) για να μη γίνει δυνατό να πραγματοποιηθεί ΜΙΑ διαδήλωση.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ επιμένει να στηρίζει την ενότητα στη δράση και τις ενωτικές διαδηλώσεις!!!

Η ενότητα στη δράση αποτελεί μια ιστορικά δικαιωμένη αρχή που βρίσκει την αντιστοίχησή της στις μέρες μας και επιβεβαιώνεται στην σύγχρονη πολιτική πράξη: Οι μαζικότερες Πανεκπαιδευτικές (και όχι μόνο) πορείες στην Πάτρα αλλά και πανελλαδικά πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Τα τελευταία χρόνια που λογικές διάσπασης και αυτοί που τις υποστηρίζουν μπήκαν στο περιθώριο ύστερα από την πίεση που ασκήθηκε από τη βάση των κινημάτων, μέχρι που αναγκάστηκαν να αλλάξουν τακτική και να ακολουθήσουν μία ενωτική μαχητική πάλη. Αυτή η διαδικασία μαζικοποιεί και ενώνει τις διαφορετικές συνιστώσες του κινήματος και επιπλέον κερδίζει τους αμύητους, τους ανένταχτους ή και αδιάφορους, τους οποίους ουσιαστικά απομονώνει και περιθωριοποιεί η λογική των διαχωριστικών γραμμών.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ καλεί τους φοιτητικούς συλλόγους να βάλουν στο περιθώριο τις λογικές της διάσπασης και αυτούς που τις εκπροσωπούν και να πάρουν αποφάσεις για να πραγματοποιηθεί ΜΙΑ διαδήλωση την ημέρα της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου!!!

 Το καλοκαίρι είχε επιλέξει η κυβέρνηση να περάσει το νέο της νομοσχέδιο για την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που απορρέουν από τα πιστοποιητικά των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) με αυτά των πτυχίων των Ελληνικών Πανεπιστημίων, προσδοκώντας έτσι να αποφύγει την κλιμάκωση των όποιων αντιδράσεων από την Πανεπιστημιακή κοινότητα. Ο Υπουργός Παιδείας δήλωνε τότε με θρασύτητα ότι σκοπός του ήταν να «βάλει τάξη» στην «μεταλυκειακή» (ιδιωτική) εκπαίδευση, ορίζοντας διαδικασίες «αξιολόγησης» της ποιότητας των παρεχόμενων από αυτά σπουδών. Αυτή η «αξιολόγηση» δεν διέφερε σε τίποτα από αυτή που ψηφίστηκε πριν από 3 χρόνια και που βασίζεται σε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Με λίγα λόγια ήταν… «για τα μάτια του κόσμου».

Δεν πρόλαβαν να περάσουν ούτε 3 μήνες από τότε και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε την Ελλάδα για την προσπάθειά της να «ελέγξει» τα Κ.Ε.Σ., ορίζοντας ότι το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του κάθε παραρτήματος ιδιωτικού Πανεπιστήμιου που βρίσκεται στην Ελλάδα θα πρέπει να συμβαδίζει με το νομικό πλαίσιο στη χώρα προέλευσης του Πανεπιστημίου, απαγορεύοντας στην Ελλάδα να τα «αξιολογήσει». Αυτό ήταν μία απόλυτα φυσιολογική εξέλιξη αφού πολλές από τις χώρες της Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει πολύ περισσότερα βήματα «μπροστά» στην παράδοση της εκπαίδευσης στους ιδιώτες, αντίθετα με ότι συμβαίνει στη χώρα μας (βλ. Άρθρο 16 κλπ.). Η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να δεχτεί την απόφαση (δείχνοντας ξεκάθαρα ποιος ήταν ο πρωταρχικός της στόχος) τροποποιώντας το νόμο που η ίδια ψήφισε πριν 3 μήνες. Άμεση συνέπεια αυτού είναι η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πιστοποιητικών ΟΛΩΝ των Κ.Ε.Σ. που συνεργάζονται με ξένα Πανεπιστήμια με αυτά των Ελληνικών Πανεπιστημίων.

Το φοιτητικό κίνημα δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια! Ο αγώνας για Δημόσια & Δωρεάν Παιδεία δεν σταμάτησε στο Άρθρο 16. Συνεχίζεται όσο επιχειρούν να παραδώσουν την εκπαίδευση στα χέρια ιδιωτών! Το φοιτητικό κίνημα δεν έχει πει την τελευταία του λέξη…

Πορεία Αριστερή
29/10/2008

Διαβάστε τα “θηρία ενήμερα”:  8iria_2008_patra

Τα Θηρία Ενήμερα είναι μια έκδοση ανεξάρτητων αριστερών φοιτητών  που βαρέθηκαν να βλέπουν γύρω μας τα πράγματα να πηγαίνουν στραβά και κάποιοι να σφυράνε αδιάφορα. Είναι μια κραυγή διαμαρτυρίας για την κατάσταση στο Πανεπιστήμιο, τον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο μας, την καθημερινότητά μας, τη ζωή μας γενικά. Είναι μια αντίδραση, ένας τρόπος έκφρασης, ένας δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ μας. Ένας κοινός κώδικας για τις παρέες που σκέφτονται και έχουν άποψη.  

Τα “θηρία ενήμερα” εκδίδονται στην Πάτρα με πρωτοβουλία του σχήματος Πορεία Αριστερή

——————————————————————————————

Γράψε κι εσύ στα “θηρία ενήμερα”!

Τηλ. επικοινωνίας: 6972635010

e-mail: poreiapatras@gmail.com

Αιφνιδιαστικά μέσα στο κατακαλόκαιρο επέλεξε η κυβέρνηση να περάσει το νέο της νομοσχέδιο για την αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ). Η χρονική στιγμή δεν επιλέχθηκε τυχαία από την κυβέρνηση. Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα νομοσχεδίων που τέθηκαν προς ψήφιση είτε σε εξεταστικές περιόδους είτε μέσα στο καλοκαίρι (που τα Πανεπιστήμια είναι κλειστά) με στόχο να επιτύχει τις μικρότερες δυνατές απώλειες – αντιδράσεις από το φοιτητικό – πανεκπαιδευτικό κίνημα. Η κίνηση αυτή δείχνει ξεκάθαρα ποιος είναι ο Υπουργός που μιλά για διαλόγο…

Με το νομοσχέδιο αυτό η κυβέρνηση προσπαθεί να προωθήσει περαιτέρω την ιδιωτικοποίηση και στην Γ’Βάθμια εκπαίδευση. Αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με το Άρθρο 16 του Συντάγματος που κατοχυρώνει ότι η Γ’ Βάθμια εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από το κράτος. Το «άγχος» του Υπουργού να περάσει το νομοσχέδιο αυτό και να παρακάμψει το Άρθρο 16 παρά το ότι δεν αναθεωρήθηκε λόγω της μεγαλειώδους αντίδρασης του φοιτητικού κινήματος, δείχνει ότι τα αφεντικά τους τούς πιέζουν ολοένα και περισσότερο για να παραδώσουν άλλο ένα «φιλέτο» στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Το φοιτητικό κίνημα δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια! Ο αγώνας για Δημόσια & Δωρεάν Παιδεία δεν σταμάτησε στο Άρθρο 16. Συνεχίζεται όσο επιχειρούν να παραδώσουν την εκπαίδευση στα χέρια ιδιωτών! Το φοιτητικό κίνημα δεν έχει πει την τελευταία του λέξη… 

Πορεία Αριστερή

29/07/2008

Το θέμα με την επιστροφή των σχολικών βιβλίων, μετά την αποκάλυψη της Πορείας Αριστερής, παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις, αφού αποκαλύφθηκε ότι το υπουργείο ζητά πίσω, όχι μόνον τα σχολικά εγχειρίδια, αλλά ακόμα και το λογοτεχνικό βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου «Ματωμένα Χώματα». Θυμίζουμε ότι το βιβλίο αυτό είχε μοιραστεί πέρυσι στους μαθητές της ΣΤ’ Δημοτικού για να καλυφθούν τα «κενά» που θεωρήθηκε ότι είχε το βιβλίο της ιστορίας της Μ. Ρεπούση.

Για το θέμα αυτό κατέθεσε επερώτηση στη βουλή ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τ. Κουράκης σημειώνοντας: «Είναι γνωστό ότι ένα λογοτεχνικό βιβλίο, σε αντίθεση με ένα σχολικό, διαβάζεται στον ελεύθερο χρόνο τον οποίο κάθε μαθητής μπορεί να διαχειριστεί όπως θέλει εκτός χρονικών περιορισμών και πιέσεων». «Επειδή συνήθως ένα λογοτεχνικό βιβλίο δεν διαβάζεται κατά παραγγελία, το πιθανότερο να συμβεί είναι το συγκεκριμένο βιβλίο, λόγω της υποχρεωτικής επιστροφής του, να μη διαβαστεί ή η ανάγνωσή του να θεωρηθεί από τους μαθητές ως αγγαρεία».