Ο «φιλόξενος» έλληνας

Μαύροι, λευκοί, ασιάτες, αφρικάνοι και ευρωπαίοι. Τι μας κάνει καλύτερους από άλλους; ΑΠΟΛΥΤΩΣ  τίποτα!

Κάθε άνθρωπος πέρα απο κάποια εξωτερικά ιδιώματα έχει την ικανότητα να αγαπά, να δημιουργεί, να σκέπτεται και να θαυμάζει τον κόσμο στον οποίο ζει.

Ο κάθε λαός όταν θέλει να στραφεί στον ρατσισμό το κάνει βρίσκοντας διάφορους τρόπους για να δικαιολογήσει το φαινόμενο αυτό. Η ναζιστική Γερμανία είχε προφασιστεί την γενετική καθαρότητα. Η  Κου Κλουξ Κλαν που εδρασε στην Αμερική την υπεροχή των λευκών έναντι των άλλων φυλών.Εμείς εδώ στην Ελλάδα όταν έχουμε κρούσματα ρατσισμού τα αιτολογούμε με το πρόσχημα της καταγωγής μας και της ένδοξης ιστορίας μας.

Ο ρατσισμός λοιπόν είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που δεν θα μπορούσε να λείπει από την ελληνική κοινωνία όπου ζούμε. Νομίζουμε ότι γεννηθήκαμε στον γεωγραφικό χώρο που  δημιουργήθηκε ο πολιτισμός και ότι τίποτα δεν είναι πανω από εμάς.

Ψάχνοντας, όμως, πίσω στην ιστορία θα μπορέσει κανείς να δει ότι τα πρώτα σημάδια του αρχαίου πολιτισμού ήταν στην περιοχή που τώρα ονομάζουμε Κίνα περίπου πέντε χιλιετίες πίσω.  Συνεχίζοντας αυτή την έρευνα θα μάθουμε ότι ούτε ο Αριστοτέλης ούτε πολλές γνωστές προσωπικότητες του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού (χωρίς να υποβαθμίζεται το έργο τους)  θεωρούνται οι εφευρέτες της γραφής.

Ο μύθος του φιλόξενου έλληνα ο οποίος είναι πρόθυμος να βοηθήσει τους ξένους είναι καιρός  να αναθεωρηθεί. Από τη μία, είμαστε φιλόξενοι σε αυτούς που θα δώσουν δουλειά στον έλληνα, δηλαδή στους τουρίστες. Από την άλλη, άνθρωποι που έρχονται στην Ελλάδα για να βρουν δουλειά όπως Πακιστανοί και Αλβανοί (δεν θέλω να θίξω το ποιός τους εκμεταλλεύεται και τους ‘πετάει’ στην Ελλάδα) περιθωριοποιούνται από την κοινωνία ως σφετεριστές της εργασίας που ο έλληνας έχει τόσο ανάγκη άλλα δεν θα δούλευε εκεί γιατί την θεωρεί μπαναλ. Γινόμαστε φιλόξενοι ,λοιπόν, μόνο σε αυτούς από τους οποίους περιμένουμε να μας δώσει τα ζεστά του λεφτά.

Αν είχαμε τη διάθεση να μάθουμε τα προτερήματα και τα ελλατώματα του άλλου ο κόσμος θα ήταν πιο όμορφος χωρίς πολέμους, χωρίς να σκεφτόμαστε πως θα διώξουμε τους μετανάστες.

Δημοσιεύτηκε στον Λαμπτήρα Πυρακτώσεως (τεύχος 4ο, Νοέμβρης 2009)

Απόφαση Δ.Σ. Συλλόγου Φοιτητών Νομικής Αθήνας 8/11/2011

Σήμερα 8/11/11 διμοιρία των ΜΑΤ και δημοτική αστυνομία επιτέθηκε με δολοφονικό τρόπο σε μετανάστες που βρίσκονται στην οδό Ακαδημίας και στο παρκάκι της Νομικής, χώροι Ασύλου. Η φασιστιική επίθεση των ΜΑΤ με προεξάρχοντα και επιτηρητή της επιχείρησης τον δήμαρχο Καμίνη αποτελεί ξεκάθαρη άσρη Ασύλου (έντρομοι οι φοιτητές της ΝΟΠΕ παρακολούθησαν για ένα δεκάλεπτο τους τραμπούκους δολοφόνους των ΜΑΤ να ανοίγουν κεφάλια μεταναστών στην είσοδο της Νομικής σχολής βάζοντας σε κίνδυνο περαστικούς και φοιτητές). Η τρομοκρατική επίθεση των ΜΑΤ σε χώρο Ασύλου αποτελεί την πρώτη ένδειξη του τί σημαίνει για αυτούς “εθνική σωτηρία” και κυβέρνηση συνεργασίας, η τρομοκρατία δηλαδή του λαού, η καταστολή των φοιτητών και του κόσμου της εργασίας. Μπορεί για αυτούς το Άσυλο να ανήκει στο παρελθόν αλλά για εμάς, το φοιτητικό κίνημα, το εργατικό και εν γένει το λαικό κίνημα, το Άσυλο είναι ζωντανό, προπύργιο των αγώνων μας και της αντυίστασης μας απέναντι στην κυβερνητική πολιτική που δολοφονεί εργαζομένους σε πανεργατικές πορείες και εξαθλιώνει την κοινωνία.

 Σήμερα που το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι όχι απλά επίκαιρο αλλά πραγματικότητα, το λαικό κίνημα με κόμβο την παλλαική πορεία της 17ης Νοέμβρη θα υπερασπιστεί τα κεκτημένα του λαού, ένα από τα πιο ιστορικά των οποίων αποτελεί το Άσυλο των κοινωνικών αγώνων.

 - Όχι στην καταπάτηση του Άσυλου.

- Απαιτούμε καταγγελία του γεγονότος από το σύνολο της ακαδημαικής κοινότητας (Σύγκλητος, Τμήμα καθηγητών, Κοσμητεία) αλλά και από κάθε φοιτητικό σύλλογο.

- Να παραιτήθει ο φασίστας Καμίνης, ο δήμαρχος του Μνημονίου, των απεργοσπασιών και των απολύσεων.

Νέα κρούσματα λιποθυμίας μαθητών από ασιτία

Φαινόμενα ημιλιπόθυμων μαθητών, λόγω ασιτίας, καταγγέλθηκαν στον δήμαρχο Μεσολογγίου, Παναγιώτη Κατσούλη. Η δήλωση αυτή έχει προκαλέσει σάλο στο Μεσολογγι και η καταγγελία αφορά σε δημοτικό σχολέιο της περιοχής. Η δασκάλα του σχολείου κατηγγειλε στον ίδιο τον Δήμαρχο πως τουλάχιστον δέκα μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο έτοιμοι να λιποθυμήσουν λόγω ασιτίας.

Για το λόγο αυτο ο Δήμαρχος Μεσολογγίου θα προχωρήσει στην δημιουργία Τράπεζας τροφίμων προεκιμένου να μπορούν οι μαθητες στα σχολέια να πίνουν τουλάχιστον ένα ποτήρι γάλα.

Πηγή: www.dete.gr

Καρέ – καρέ η συγκέντρωση στο Σύνταγμα 15/6/2011

Πολύς ο κόσμος από νωρίς στο Σύνταγμα. Πολλοί συγκεντρωμένοι και στα άλλα σημεία που είχε αποφασίσει η Λαϊκή συνέλευση να καλέσει για να κυκλώσουμε την Βουλή…

Δεν είμαστε “Αγανακτισμένοι”. Είμαστε Αποφασισμένοι…

Οι καλλιτέχνες για άλλη μια φορά δίνουν τον τόνο…

Όλοι ενωμένοι ποτέ νικημένοι…

Όταν πια οι πορείες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, του ΠΑΜΕ και ενός κομματιού των πρωτοβάθμιων φτάνουν με πορεία στην Πλατεία Συντάγματος γεμίζει και η Φιλελλήνων με τη Σταδίου…

Τα πρώτα δακρυγόνα έχουν πέσει στα λουλουδάδικα (διασταύρωση Βασ, Σοφίας και Βασ. Αμαλίας) και οι μάσκες έχουν φορεθεί από τους περισσότερους διαδηλωτές. Οι καλλιτέχνες προσπαθούν να τονώσουν το ηθικό των συγκεντρωμένων με χορούς και μουσικές…

Τα malox ανά χείρας με σκοπό να δίνουμε σε όποιον έχει ανάγκη…

Αλυσίδες από τους συγκεντρωμένους για να μπορούν οι νοσηλευτές, οι γιατροί και οι τραυματιοφορείς να περνούν μέσα από το πλήθος γρήγορα και να φτάνουν σε αυτούς που τους έχουν ανάγκη…

Το πρώτο ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ καταφθάνει για να παραλάβει τους πρώτους τραυματίες που χρειάζεται να διακομιστούν στο νοσοκομείο. Λίγο πριν τρέχοντας γεμάτος αίματα ένας διαδηλωτής έτρεξε να ειδοποιήσει το ιατρείο της πλατείας ότι υπάρχει ένας σοβαρά τραυματίας. Το ασθενοφόρο παραλαμβάνει 3 τραυματίες.

Οι γιατροί και οι νοσηλευτές του Ερυθρού Σταυρού όπου χρειάστηκαν ήταν παρόντες…

Το Σύνταγμα όμως ακόμα γεμάτο!!!

Αφισσάκια σε όλο το Σύνταγμα…

Λίγο νερό και για τον Λουκάνικο…

Χορός και μουσική μπροστά στα ΜΑΤ…

Οι δυνάμεις καταστολής στις θέσεις τους έξω από την Βουλή. Έχει προηγηθεί σύγκρουση διαδηλωτών που προσπάθησαν να περάσουν τα κάγκελα με τα ΜΑΤ…

Κι άλλο ασθενοφόρο κι άλλοι τραυματίες. Αλυσίδες και πάλι από τον κόσμο για να περάσουν οι τραυματιοφορείς…

Ομάδες από τις περιφρουρήσεις των σωματείων, των οργανώσεων και των συλλόγων έχουν διαχυθεί μέσα στην πλατεία και βοηθούν με συνθήματα στην τόνωση του ηθικού των συγκεντρωμένων…

Νέοι διάδρομοι ανοίγονται με ανθρώπινες αλυσίδες για να μεταφερθούν τραυματίες στο ιατρείο του Ερυθρού Σταυρού που λειτουργεί μέσα στο μετρό…

Δακρυγόνα μέσα στην πλατεία, αλλά οι συγκεντρωμένοι δεν μασάνε, φωνάζοντας συνθήματα και χορεύοντας…

Οι συγκεντρωμένοι στο πάνω μέρος της πλατείας Συντάγματος παρακολουθούν με αγωνία τις εξελίξεις και τις προσπάθειες των δυνάμεων καταστολής να την καταλάβουν…

Κι άλλο ασθενοφόρο για να παραλάβει τραυματίες. Λίγο αργότερα το ιατρείο της πλατείας θα χτυπηθεί με δακρυγόνα. Άντρες των ΜΑΤ σηκώνουν τους μουσαμάδες που το καλύπτουν και πετούν στο εσωτερικό του δακρυγόνα…

Νέες συγκρούσεις στο κάτω μέρος της πλατείας. Από τα μεγάφωνα ο ομιλητής καλεί τις δυνάμεις καταστολής να φύγουν από την πλατεία…

Τα ΜΑΤ πνίγουν την πλατεία στα δακρυγόνα, πετώντας τα μέσα στον κόσμο…

Οι συγκεντρώμενοι έχουν επιστρατεύσει μέχρι πορτοκάλια για να απαλύνει τις επιπτώσεις των δακρυγόνων…

Η κοπέλα (μέλος της ομάδας ψυχραιμίας της πλατείας Συντάγματος) καλεί τους συγκεντρωμένους να κρατήσουν την ψυχραιμία τους για το καλό το δικό τους και των γύρω τους.

Νέες ανθρώπινες αλυσίδες για την μεταφορά τραυματία στο ιατρείο του Ερυθρού Σταυρού στο μετρό…

Το μετρό έχει κατακλυστεί από διαδηλωτές που αντιμετωπίζουν αναπνευστικά προβλήματα και έχουν μπει για να πάρουν μια ανάσα. Λίγο αργότερα όλοι θα είναι πάλι έξω…

Λυράρης παίζοντας με την λύρα του το “Πότε θα κάμει ξαστεριά”, “Αγρίμια κι αγριμάκια μου” κλπ. Οι συγκεντρωμένοι χορεύουν χέρι-χέρι μέχρι που τα ΜΑΤ πνίγουν και πάλι την πλατεία στα δακρυγόνα. Ο κόσμος ποδοπατιέται για να προλάβει να μπει στο μετρό για να ανασάνει. Ένας από την διμοιρία αυτή ρίχνει δακρυγόνο και προς τα πάνω μέρος της συγκέντρωσης…

Τα ΜΑΤ υποχωρούν και φεύγουν από την πλατεία. Ύστερα ηρεμεί η κατάσταση. Τα ΜΑΤ είναι γύρω από την πλατεία παρακολουθώντας απλά την κατάσταση…

Μερικές φώτος από τα πεδία των μαχών…

Ακολούθησε συναυλία με τους Παπακωνσταντίνου Β., Α. Ιωαννίδη, Καλογερόπουλο Ν., Μηλιώκα, Δρογώση, Πουλικάκο Δ., Αέρα Πατέρα.

Μερικά videos από την συναυλία εδώ:

Η πλατεία γέμισε και πάλι το βράδυ από κόσμο…

Είμαστε ακόμα εδώ και συνεχίζουμε!

Σύνταγμα 12/6/2011

This slideshow requires JavaScript.

Φώτος από την Πλατεία Συντάγματος 28/5/2011

This slideshow requires JavaScript.

Από την Λαϊκή Συνέλευση Πλατείας Συντάγματος

Και το 1ο ψήφισμά της:

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.

Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.

Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται.

Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

Από την συγκέντρωση στο Σύνταγμα

Το πογκρόμ κατά των μεταναστών σχεδιαζόταν ήδη από το 1997

ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ

Το κανάλι «Προστασίας της ΕΛΑΣ», γνωστό και ως Mega, ανέλαβε πριν από δέκα μέρες να βάλει στη θέση του τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, ο οποίος τόλμησε να αντιδράσει μετά την άγρια επίθεση των αστυνομικών μονάδων σε ειρηνικούς διαδηλωτές και τον βαρύ τραυματισμό ενός νέου.

Και μετά το Mega, ήρθε η ώρα του ΛΑΟΣ (Καρατζαφέρης την Κυριακή, Γεωργιάδης τη Δευτέρα) να ζητήσουν την παραίτηση του υπουργού που είχε την «απρονοησία» να μιλήσει για τη βία που ασκούν οι αστυνομικές δυνάμεις σε βάρος πολιτών και να φτάσει στην παραδοχή ότι ίσως χρειάζεται να διαλυθεί και κάποια υπηρεσία «όσο ισχυρή, αποτελεσματική ή δημοφιλής κι αν εμφανίζεται» και να συγκροτηθεί από την αρχή, «παρά να λειτουργεί σε ένα ιδιόμορφο καθεστώς ανοχής που εξυπηρετεί από την μια πλευρά κάποιες ατομικές συμπεριφορές ανυπακοής, απειθαρχίας, αυθαιρεσίας, βίας και κατάχρησης εξουσίας».

Προφανώς ο υπουργός κάτι παραπάνω θα γνωρίζει για τους υφισταμένους του. Αλλά δεν έχουν περάσει παρά τρεις μήνες από τις αρχές Φεβρουαρίου, όταν ο ίδιος υπουργός είχε προκαλέσει σάλο με μια άλλη ομολογία, ότι δηλαδή για να αντιμετωπίσει τα κρούσματα βίας που πύκνωναν στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα είχε απευθυνθεί… στη «Χρυσή Αυγή». «Προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή με τη “Χρυσή Αυγή” και με άλλες ομάδες που υπάρχουν εκεί, ώστε να μην προβαίνουν σε βιαιότητες» είχε δηλώσει ο κ. Παπουτσής στην επιτροπή της Βουλής που ασχολείται με προβλήματα δημόσιας τάξης. Και μάλιστα είχε προσθέσει περίλυπος: «Περιττό να σας πω ότι δεν έχουμε βρει ευήκοα ώτα».

Ο κ. Παπουτσής δεν είναι αφελής. Και είναι από τους λίγους υπουργούς της σημερινής κυβέρνησης που έχει προσωπική εμπειρία από το φοιτητικό κίνημα και τη δράση των ναζιστικών ομάδων. Φαίνεται, όμως, ότι παρασύρθηκε κι αυτός από το ιστορικό κεκτημένο των υπηρεσιών του υπουργείου του, δηλαδή την άτυπη αλλά σταθερή συνεργασία των επιτελών των ΜΑΤ με τις ομάδες κρούσης της ναζιστικής οργάνωσης. Το ζήτημα είναι γνωστό (βλ. Ιός, «Οι μελανοχίτωνες της ΕΛΑΣ», «Κ.Ε.», 10.2.2008), όπως γνωστή είναι και η αυθόρμητη τάση πολλών νέων αστυνομικών να καλοβλέπουν την ένταξή τους στο χώρο της μαχητικής ακροδεξιάς (βλ. Ιός, «Ο εσωτερικός εχθρός της ΕΛΑΣ», «Κ.Ε.» 23.3.2008), αλλά και το ιστορικό παρελθόν αυτής της σχέσης (βλ. Ιός, «Τα κάτω άκρα της αστυνομίας», «Κ.Ε.» 27.9.1998). Εδώ και χρόνια η «Χρυσή Αυγή» έχει πάρει σαφή ρόλο στους σχεδιασμούς της αστυνομίας όταν αυτοί αφορούν αντιμετώπιση διαδηλωτών στο κέντρο της πόλης ή και την τρομοκράτηση ομάδων μεταναστών.

Θεώρησε, λοιπόν, ο κ. Παπουτσής ότι στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας θα «φιλοτιμηθούν» οι Χρυσαυγίτες και θα σταματήσουν τις «βιαιότητες», δηλαδή την εγκληματική τους δράση. Ισως, πάλι, ο αρμόδιος υπουργός και όλη η κυβέρνηση να θαμπώθηκε με το 5% του φίρερ Μιχαλολιάκου στο Δήμο της Αθήνας ή και να θεώρησε ότι δεν κάνει κακό να πάρει 1-2% στις εκλογές η «Χρυσή Αυγή», αφού από τη Νέα Δημοκρατία θα τα κόψει. Το αποτέλεσμα δεν ήταν μόνο να μετατραπεί το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας σε κακέκτυπη μικρογραφία του Ράιχσταγκ τις τελευταίες μέρες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, αλλά να γνωρίσει το κέντρο της Αθήνας ένα πρωτοφανές πογκρόμ εναντίον μεταναστών, με αφορμή την άγρια δολοφονία του 44χρονου στην οδό Ηπείρου.

Οι ναζιστικές συμμορίες δεν αρκούνται πλέον στο ρόλο του κομπάρσου δίπλα στα ΜΑΤ ούτε στην ανάμειξή τους με τους μη ένστολους ασφαλίτες, όπως έκαναν πριν από λίγες δεκαετίες οι περιβόητοι «αγανακτισμένοι πολίτες» στο πλάι των ΜΕΑ. Εχουν ήδη θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο ένοπλης περιφρούρησης (διάβαζε κατάκτησης) του κέντρου της Αθήνας και άλλων περιοχών της χώρας, κάτω από τη σιωπηρή επιδοκιμασία όσων νομίζουν ότι θα επιπλεύσουν από τη σύγκρουση των «άκρων».

Είναι το σχέδιο που είχε από καιρό διατυπώσει από τις στήλες της εφημερίδας «Χρυσή Αυγή» ένας από τους τακτικούς της αρθρογράφους (10.5.1997). Με τίτλο «Πολιτοφυλακή» το άρθρο περιγράφει σκηνές βίαιου κυνηγητού «Αλβανών ληστών» από ομάδες κουκουλοφόρων Ελλήνων. Μια πραγματική Κου Κλουξ Κλαν αλά ελληνικά: «Εντός ολίγου ο επικεφαλής των κουκουλοφόρων που επέτυχον την σύλληψιν, εις μετρίου αναστήματος και σιωπηλός άνδρας, κρατών ρόπαλον του αμερικανικού παιγνίου μπέιζ μπολ πλησίασε την σειράν των Αλβανών υπανθρώπων που εκρατούντο από τους υπολοίπους κουκουλοφόρους. Χωρίς λέξιν ή ύβριν ή επιφώνημα ανεβοκατέβασε το ρόπαλον τέσσαρας φοράς εις έκαστον των παρανόμων και τους αφήκε με σπασμένους τους αγκώνας των χειρών και τα γόνατα των ποδών των». Το γεγονός που περιγράφεται είναι βέβαια φανταστικό. Ομως ο αρθρογράφος δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις της οργάνωσής του: «Ούτως εν μια νυκτί ελύθη το μέγα πρόβλημα των λαθρομεταναστών απατεώνων και ληστών των μερικώς καλυπτομένων από το ίδιον το Ελληνικόν κράτος. Το ως άνω σενάριον θα ημπορούσε να γίνει και πραγματικότης. [...] Οταν οι άλλοι δεν κάνουν αυτό που πρέπει, κάντο εσύ! [...] Ας σκεφθούν σοβαρά οι φορολογούμενοι πολίτες ότι επιβάλλεται να δημιουργήσουν επιτροπές πολιτοφυλάκων καθ’ άπασαν την επικράτειαν».

Από το μακρινό 1997, όταν πρωτοδιατυπώθηκε αυτό το σχέδιο των «Πολιτοφυλακών» η «Χρυσή Αυγή» έχει επιχειρήσει πολλές φορές να θέσει σε εφαρμογή το αιματηρό της σχέδιο. Στελέχη της έχουν κατηγορηθεί δεκάδες φορές για απρόκλητες επιθέσεις και μαχαιρώματα με θύματα κάθε είδους «στόχους»: μετανάστες, αριστερούς φοιτητές, κάποιον με παλαιστινιακό μαντίλι, έναν που δεν τους άρεσε η φάτσα του… Στην πιο άγρια απ’ αυτές τις επιθέσεις λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του ο φοιτητής Δημήτρης Κουσουρής και τραυματίστηκαν σοβαρά δυο σύντροφοί του. Η απόφαση του εφετείου που έχει τελεσιδικήσει αποδίδει στον υπαρχηγό της «Χρυσής Αυγής» και σε ομάδα κρούσης της οργάνωσης τη δολοφονική επίθεση, αφαιρώντας κάθε δημοκρατική νομιμοποίηση από όσους καλοβλέπουν σήμερα μια άτυπη συνεργασία ΕΛΑΣ-«Χρυσής Αυγής», όπου στη ναζιστική ομάδα θα ανατίθεται η «βρομοδουλειά» με αντίτιμο τα στραβά μάτια της αστυνομίας.

Αλλά τα τελευταία χρόνια οι επιθέσεις της «Χρυσής Αυγής» αναβαθμίστηκαν σε μαζικά πογκρόμ. Οι πρώτες δοκιμές έγιναν το 2004, τη βραδιά των πανηγυρισμών για το Euro 2004, όταν χρυσαυγίτες της «Γαλάζιας Στρατιάς» πρωταγωνίστησαν στο ομαδικό λιντσάρισμα μεταναστών που επιχείρησαν να γιορτάσουν κι αυτοί τη μεγάλη επιτυχία της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου μαζί με τους «γηγενείς». Και δυο μήνες αργότερα, με αφορμή τον ποδοσφαιρικό αγώνα Αλβανίας-Ελλάδας οι ίδιοι έδωσαν τον τόνο στο πανελλαδικό αντιαλβανικό πογκρόμ με έναν νεκρό και δεκάδες τραυματίες.

Ο τελευταίος σταθμός σ’ αυτή την κλιμάκωση της νεοναζιστικής βίας είναι η κατάληψη ορισμένων περιοχών του κέντρου και η άσκηση ειδικού καθεστώτος «ασφάλειας» που ξεκινά από τραμπουκισμούς εναντίον εκπροσώπων της αριστεράς (Αλαβάνος, Πορτάλιου) και φτάνει μέχρι το πογκρόμ της περασμένης βδομάδας. Με πρότυπο τη δράση των χιτλερικών S.Α., της παραστρατιωτικής δηλαδή οργάνωσης που στήριξε την τρομοκρατία του ναζιστικού κόμματος μέχρι την κατάκτηση της εξουσίας, οι ομάδες αυτές επιδιώκουν να δράσουν ως καταλύτες σε ρατσιστικά επεισόδια και να παρασύρουν τους απελπισμένους κατοίκους «να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους».

Μετά την εκλογική του επιτυχία στο Δήμο της Αθήνας ο υποψήφιος φίρερ είχε περιγράψει και μια ιδιότυπη ΣΔΙΤ μεταξύ Δήμου και «Χρυσής Αυγής»: «Τρία ευρώ το μήνα να δίνει κάθε αθηναίος πολίτης, συγκεντρώνεται ένα ποσό τριών εκατομμυρίων ευρώ. Θα φτιάξουμε ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας από μέλη του κόμματός μας. Θα ζητήσουμε άδειες οπλοφορίας, όπως έχουν πολλοί μεγαλοεπιχειρηματίες τέσσερις και πέντε οπλοφόρους. Γιατί να μην έχει κι ο Δήμος Αθηναίων 200 ενόπλους να προστατεύουν τη ζωή των πολιτών του;» (συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου, 27.9.2010). Η κυνική αυτή δήλωση ανασκευάστηκε λίγες ώρες αργότερα, αλλά πριν από λίγες μέρες η ιστοσελίδα της οργάνωσης την επανέφερε, ως δικαιωμένη από τα πράγματα.

Με εξαίρεση τη δολοφονία του 21χρονου από το Μπανγκλαντές -την οποία καταδίκασε επιδεικτικά, φροντίζοντας βέβαια να αποκλείσει την περίπτωση να πρόκειται για ρατσιστικό έγκλημα- η «Χρυσή Αυγή» είναι η πρώτη φορά που παραδέχεται τη σχέση της με επεισόδια σαν κι αυτά της περασμένης βδομάδας. Στις σχετικές της ανακοινώσεις μιλάει για Ελληνες και διαχωρίζει τους «εθνικιστές», δηλαδή τα μέλη της, ενώ τα μαχαιρώματα αποδίδονται σε «ανθελληνικό» δάκτυλο των «προδοτών δημοσιογράφων».

Βέβαια αυτό που κάνει η ναζιστική ομάδα στις γειτονιές της Αθήνας δεν είναι μόνο το αιματηρό κυνηγητό των μεταναστών. Λόγω της ειδικής σχέσης που διατηρούν πολλά στελέχη της με τον κόσμο της νύχτας, η «Χρυσή Αυγή» έχει αναπτύξει και άλλου είδους δεσμούς με τις τοπικές κοινωνίες και τα αστυνομικά τμήματα των περιοχών αυτών. Αυτοί οι δεσμοί είναι που οδήγησαν και τον φίρερ Μιχαλολιάκο να σκεφτεί τις περιπολίες πληρωμένων μπράβων στο κέντρο.

Πριν από το Πάσχα ανακοινώθηκε η σύλληψη ενός στελέχους της οργάνωσης με την κατηγορία μιας άγριας διπλής δολοφονίας στο Χαλάνδρι, στην οποία είχε δοθεί μεγάλη δημοσιότητα λίγους μήνες νωρίτερα. Ενδιαφέρον έχει η αντίδραση της οργάνωσης, η οποία παραδέχεται τη σχέση της με τον συλληφθέντα, αλλά επικαλείται τη… δεοντολογία!

«Σε μία υπόθεση, η οποία είναι προφανές ότι δεν έχει τον ελάχιστο πολιτικό χαρακτήρα, κάποιοι οι οποίοι ευρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία λάσπης, σε απόλυτη συνεργασία με τα παπαγαλάκια που βρίσκονται σε άμεση επαφή και οι οποίοι παριστάνουν τους δημοσιογράφους προσπαθούν να της δώσουν (διά των εντυπώσεων…) πολιτικό χαρακτήρα! Αγνοούν το γεγονός ότι για κάθε κατηγορούμενο υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας. Αλλά ενώ ως γνωστόν είναι υποχρεωμένοι να μην αποκαλύψουν το όνομα του κατηγορουμένου, επειδή αυτό το απαγορεύει η αρχή των προσωπικών δεδομένων, σπεύδουν και γράφουν στα μπλογκ ότι αυτός υπήρξε υποψήφιος… της «Χρυσής Αυγής». Λες και αυτό έχει καμιά σχέση με την υπόθεση… Μάλιστα, όπως πληροφορούμεθα γνωστή κίτρινη φυλλάδα αναμένεται αύριο να έχει το θέμα πρωτοσέλιδο» (19.4.2011).

Οχι μόνο πρωτοσέλιδο δεν έγινε το θέμα, αλλά με εξαίρεση κείμενο του Βασίλη Λαμπρόπουλου στο «Βήμα» η υπόθεση θάφτηκε εντελώς. Και όμως, ανεξάρτητα από τη δικαστική έκβαση της υπόθεσης, το θέμα έχει εξαιρετικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Γιατί αποκαλύφθηκε ότι το ηγετικό αυτό στέλεχος της «Χρυσής Αυγής» (υποψήφιος «περιφερειάρχης» στις πρόσφατες εκλογές) πρωταγωνιστούσε στη δράση της οργάνωσής του στον Αγιο Παντελεήμονα, ενώ το «καφέ-μπαρ» που είχε ανοίξει στην πλατεία με τον αδελφό του λειτουργούσε κατά περιόδους ως ορμητήριο των ομοϊδεατών του. Ο ίδιος είχε συλληφθεί με την κατηγορία της διακεκριμένης οπλοκατοχής το Φεβρουάριο του 2010, αλλά το όνομά του αναφέρεται και στην πολυδαίδαλη δικογραφία της δολοφονίας του επιχειρηματία της νύχτας Μπάμπη Λαζαρίδη. Καταθέσεις μαρτύρων τον εμφανίζουν ως μπράβο του Λαζαρίδη, τον σχετίζουν με «συμβόλαια θανάτου», με πυροβολισμούς, βόμβες και καψίματα αυτοκινήτων.

Ολα αυτά μένουν να αποδειχτούν, όμως μαρτυρούν για το χώρο δράσης της οργάνωσης και των στελεχών της, ενώ η σιωπή των μέσων ενημέρωσης μπορεί να αποδοθεί μόνο στον τρόμο που έχει κατορθώσει να επιβάλει η οργάνωση.

Αν η πολιτική ευθύνη για την ανάδειξη της «Χρυσής Αυγής» ανήκει στο σύνολό της στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., ο Δούρειος Ιππος για τη μετατροπή της περιθωριακής γκρούπας σε κόμμα δεν είναι άλλος από το ΛΑΟΣ. Μπορεί ο κ. Καρατζαφέρης να καταγγέλλει σήμερα με κάθε ευκαιρία τη «Χρυσή Αυγή» και τα «άκρα», αλλά ήταν αυτός που άνοιξε στη ναζιστική ομάδα την κερκόπορτα του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος, όταν την καλούσε να συστρατευθεί μαζί του για την κατάκτηση της εξουσίας, την εποχή που βρισκόταν ακόμα στη Ν.Δ. Αλλωστε δεν είναι πολύ μακριά η εποχή που μια δυναμική μερίδα του ΛΑΟΣ, το Ελληνικό Μέτωπο του Μάκη Βορίδη είχε κατέβει στις εκλογές («Πρώτη Γραμμή», βουλευτικές 2000) σε συμμαχικό σχήμα υπό τον φίρερ Κώστα Πλεύρη, τον ίδιο που είχε υποστηριχτεί ένα χρόνο νωρίτερα από τη «Χρυσή Αυγή» για να γίνει ευρωβουλευτής («Πρώτη Γραμμή», 1999).

Και όσοι δυσκολεύονται να βρουν φυσιογνωμικές ομοιότητες μεταξύ του σαλονάτου και παραθυράτου Βορίδη και του κακέκτυπου χιτλερίσκου Μιχαλολιάκου ας αρκεστούν στις πολιτικές και ιδεολογικές συγγένειες. Γιατί ο πρώτος διαδέχτηκε τον δεύτερο στην αρχηγία της νεολαίας ΕΠΕΝ, εκεί που τον είχε διορίσει ο έγκλειστος δικτάτορας Παπαδόπουλος, ενώ ο δεύτερος διαδέχτηκε τον πρώτο στην καρδιά του Λεπέν και ανέλαβε ως «Χρυσή Αυγή» να εκπροσωπήσει στην Ελλάδα το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο και τις ρατσιστικές απόψεις του.

Βέβαια ο κ. Καρατζαφέρης δεν παύει να κατακεραυνώνει «τα άκρα» για να εμφανιστεί ο ίδιος μεσαίος, αλλά οι προσεκτικοί του ακροατές θα θυμούνται ότι μέχρι να πείσει τον Βορίδη να προσχωρήσει στο κόμμα του τον αποκαλούσε κι εκείνον ακραίο, για να αποσείσει τον χαρακτηρισμό ακροδεξιός: «Αν θέλουν να βρουν Ακροδεξιά ας ψάξουν στο 0,8% του κ. Βορίδη. Αυτός είναι στην ομάδα του κ. Λεπέν. Εγώ ανήκω στην ευρωπαϊκή Δεξιά» (Τύπος της Κυριακής, 27.10.02). Αλλά και σήμερα, την ίδια ώρα που ακολουθώντας τη γνωστή τακτική του «διπλού λόγου», ο κ. Καρατζαφέρης και οι συνεργάτες του εμφανίζονται ως γνήσιος «μεσαίος χώρος», το τηλεοπτικό τους κανάλι συνεχίζει τη διάδοση της ακροδεξιάς προπαγάνδας. Οι τηλε-πωλητές προπαγανδίζουν συνωμοτικές θεωρίες μίσους και προβάλλουν τους ίδιους ακροδεξιούς συγγραφείς όπως μέχρι σήμερα. Μάλιστα στους παλιούς προπαγανδιστές έχουν προστεθεί και νέοι αστέρες, όπως το στέλεχος της Ν.Δ. που καλούσε συνέχεια στην εκπομπή του (σε άλλο κανάλι) τον Μιχαλολιάκο και τώρα μιλά για «ελληνόψυχους» και υμνεί το ΛΑΟΣ και τον αρχηγό του.

Η κύρια όμως ευθύνη ανήκει στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, τα ίδια που εδώ και χρόνια εθελοτυφλούν μπροστά στο φαινόμενο της ρατσιστικής ναζιστικής βίας, ενώ ακόμα και σήμερα αποφεύγουν να μιλήσουν για τη «Χρυσή Αυγή», αναφέρονται γενικώς σε «ακροδεξιούς», ενώ ορισμένα απ’ αυτά (π.χ. Alpha) καλύπτουν τα χαρακτηριστικά των δραστών του πογκρόμ και αφήνουν ακάλυπτα τα πρόσωπα των μεταναστών-θυμάτων!

Πού κολλάνε όλα αυτά με την πολιτική της κυβέρνησης και την κλιμάκωση της αστυνομικής βίας απέναντι σε ειρηνικούς διαδηλωτές; Απ’ ό,τι φαίνεται, σε κάποια κεντρικά επιτελεία έχει ωριμάσει η ιδέα ότι μόνος τρόπος να προληφθεί η γενικευμένη λαϊκή αντίδραση είναι να μεταμορφωθεί η Αθήνα σε πεδίο μάχης μεταξύ των «άκρων», έτσι ώστε να αποθαρρύνονται οι πολίτες από μαζικές μορφές διαμαρτυρίας στην ασφυκτική πολιτική του μνημονίου. Να μεταφερθεί, δηλαδή, στην κοινωνική ζωή της πόλης η εμπειρία των γηπέδων, που άδειασαν όταν το πάνω χέρι πήραν οι συμμορίες των χούλιγκαν.

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Σείεται η Ισπανία!

Χιλιάδες διαδηλωτές έχουν καταλάβει τις πλατείες της χώρας – κατασκηνώνοντας σε αυτές – απαιτώντας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

Ζωντανά από την πλατεία Puerta del Sol της Μαδρίτης: