Να υπερασπιστούμε το Πανεπιστημιακό Άσυλο

Να υπερασπιστούμε το Πανεπιστημιακό Άσυλο
Να αγωνιστούμε για τις ελευθερίες μας

Τις τελευταίες εβδομάδες γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς επιχείρησης κατασυκοφάντησης του Πανεπιστημιακού Ασύλου με ενορχηστρωτή την κυβέρνηση της ΝΔ και με την ευγενική χορηγία των ΜΜΕ. Έτσι, καθημερινά παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις ένα συρφετό αντιδραστικών(από στελέχη της ΝΔ και «αντικειμενικούς» δημοσιογράφους, μέχρι μπάτσους και εκπροσώπους της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης») να προσπαθεί να συνδέσει το Άσυλο με όλα τα στραβά αυτού του κόσμου. Φυσικά, θερμοί υποστηρικτές της επιχείρησης αυτής είναι τα φασιστοειδή του ΛΑΟΣ, αλλά και το διακριτικότερο ΠΑΣΟΚ που επιτίθεται στο Άσυλο «με το γάντι».

Στόχος της κυβέρνησης δεν είναι άλλος από το να κάνει «πλύση εγκεφάλου» στην κοινή γνώμη προκειμένου να την προετοιμάσει για μια επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στο Άσυλο ή ακόμα και για ένα νέο νόμο που θα καταργεί πλήρως το Άσυλο, ολοκληρώνοντας το «έργο» που είχε ξεκινήσει με το νέο Νόμο-Πλαίσιο.

Γιατί είναι αναγκαίο το Άσυλο;

Το θεσμό του Πανεπιστημιακού Ασύλου τον γεννάει η ανάγκη για ένα χώρο, όπου θα υπάρχει η δυνατότητα να διακινηθούν ελεύθερα ιδέες που αμφισβητούν το σημερινό πολιτικό σύστημα, όπου θα μπορεί κανείς, ελεύθερα, να εκφράζει την αντίθεση του με την κυρίαρχη πολιτική και ιδεολογία, όπου θα μπορεί το φοιτητικό κίνημα να οργανώνει τον αγώνα για τα δικαιώματα της νεολαίας με ασφάλεια και μακριά από τον «μπαμπούλα» της αστυνομίας. Ένας χώρος όπου θα βρίσκουν Άσυλο όλοι αυτοί που αρθρώνουν μια φωνή αντίστασης και οι οποίοι κινδυνεύουν από την κρατική τρομοκρατία.

Χρειάζεται το Άσυλο σε μια δημοκρατική (ή κατά άλλους «δημοκρατική») χώρα;

Σήμερα, τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα μας καταπατούνται με χαρακτηριστική ευκολία από τις κυβερνήσεις και τα όργανα τους (δυνάμεις καταστολής, «δικαιοσύνη»). Αρκεί να πάρει ένα κίνημα απειλητικές διαστάσεις για την κυβερνητική πολιτική και το δικαίωμα μας να διαδηλώνουμε τα δίκαια αιτήματα μας ποδοπατείται από τη μπότα των ΜΑΤ.    

Τα παραδείγματα που καταδεικνύουν το μέγεθος και τη συχνότητα της καταπάτησης των ελευθεριών μας είναι πολλά και τρανταχτά. Ας σημειωθούν ενδεικτικά ελάχιστα από αυτά:

·    Η βίαιη καταστολή και η προσπάθεια διάλυσης των διαδηλώσεων από τα ΜΑΤ, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα την καταστολή των φοιτητικών διαδηλώσεων του 2006-2007 ενάντια στο Νόμο-Πλαίσιο και την αναθεώρηση του Άρθρου 16 ή τις κινητοποιήσεις του περασμένου Δεκέμβρη με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή.  
·    Η χρησιμοποίηση των καμερών «διαχείρισης κυκλοφορίας» για την παρακολούθηση και καταγραφή διαδηλώσεων, όπως το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 8ης Μάρτη 2007 στην Αθήνα, με στόχο το φακέλωμα διαδηλωτών (γεγονός που είχε καταγγείλει και η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων).
·    Οι προληπτικές προσαγωγές διαδηλωτών πριν την έναρξη των διαδηλώσεων.
·    Η πολύ πρόσφατη σύλληψη και δίωξη μαθητών με την κατηγορία του τρομοκράτη επειδή τόλμησαν να διαδηλώσουν ενάντια στην κρατική βία στη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη.  

Όλα αυτά μας δείχνουν ότι όσο οι αγώνες των φοιτητών, μαθητών και των εργαζομένων μαζικοποιούνται και γίνονται πιο δυναμικοί, όσο πληθαίνουν οι φωνές που αντιστέκονται, τόσο πιο σκληρή και απροκάλυπτη θα είναι η επιχείρηση καταστολής τους από τη μεριά του κράτους και των εκάστοτε κυβερνήσεων. Αυτός είναι ο λόγος που κάνει, σήμερα, το Πανεπιστημιακό Άσυλο αναγκαίο.
 
Γιατί η κυβέρνηση επιδιώκει την κατάργηση του Ασύλου;

Η στιγμή που εκδηλώνεται αυτή η επίθεση στο Άσυλο δεν είναι τυχαία. Τρεις μήνες μετά τη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη ο τρόμος που έχει καταλάβει την κυβέρνηση και τους εντολείς της, μπροστά σε μια νεολαία που αντιστέκεται και διεκδικεί, δε λέει να καταλαγιάσει. Η  κυβέρνηση μέσα στη σύγχυση της βλέπει ότι δε μπορεί να ξεφύγει με διαφορετικό τρόπο από την κοινωνική αγανάκτηση παρά μόνο με την περιστολή των δημοκρατικών κατακτήσεων, με την καταστολή, με την τρομοκρατία. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η όλη επιχείρηση για την κατάργηση του Ασύλου.

Συνέπειες από την κατάργηση του Ασύλου

Στις περισσότερες (αν όχι όλες) από τις χώρες της Ε.Ε. δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο του «δικού μας» Πανεπιστημιακού Ασύλου. Αποτέλεσμα αυτού είναι η βίαιη καταστολή οποιασδήποτε κινητοποίησης γίνεται, ακόμα και με αυτονόητα αιτήματα που αγκαλιάζει η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καταστολή των κινητοποιήσεων στην Γαλλία το 2006 ενάντια στο CPE. Να θυμίσουμε ότι τα αιτήματα των εργαζόμενων και των φοιτητών ήταν να αποσυρθεί η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση που προέβλεπε την μη ασφάλιση των νέων που εργάζονται για πρώτη φορά. Οι κινητοποιήσεις αυτές είχαν εξαπλωθεί σε όλη τη Γαλλία και τα περισσότερα Πανεπιστήμια της χώρας ήταν υπό κατάληψη με χιλιάδες φοιτητές να τις στηρίζουν. Η αστυνομία, όμως, κάνοντας χρήση δολοφονικής βίας μπήκε στα Πανεπιστήμια σπάζοντας τις καταλήψεις και συλλαμβάνοντας εκατοντάδες φοιτητές που αγωνίζονταν για το αυτονόητο: «Ασφάλιση στην εργασία τους».

Οι αγώνες μας το μόνο εμπόδιο στα σχέδια της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση και οι εντολείς της έχουν ως στόχο στο άμεσο μέλλον ακόμα και την πλήρη κατάργηση του Ασύλου. Προσπαθούν να μας σπείρουν το φόβο και τον τρόμο. Προσπαθούν να μας κρατήσουν φοβισμένους, κλεισμένους στα σπίτια μας. Θέλουν να μας κάνουν να φοβόμαστε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Να μην αντιδρούμε στην καταπάτησή τους. Να φοβόμαστε αυτούς που το τολμούν.

Τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε ως φοιτητές (και όχι μόνο) τα δικαιώματά μας να περιορίζονται και να καταπατούνται διαρκώς. Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι ένα από τα τελευταία κάστρα των δημοκρατικών ελευθεριών που δεν έχει πέσει. Είναι χρέος μας να το υπερασπιστούμε! Είναι χρέος μας να το προστατεύσουμε! Μαζί με το λαό. Μαζί με τις δημοκρατικές δυνάμεις αυτής της κοινωνίας! Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ του νέου Νόμου Πλαίσιο είναι μονόδρομος!

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΛΕΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!

ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΜΑΣ!

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ!

Πορεία Αριστερή
Ανεξάρτητο Αριστερό Φοιτητικό Σχήμα

 

Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ 500ΕΥΡΩ ΔΙΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ!

Το βράδυ του Σαββάτου δολοφονήθηκε 15χρονος μαθητής στην περιοχή των Εξαρχείων, από σφαίρα ειδικού φρουρού. Όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες τονίζουν ότι  ο – “άρτια”  καταρτισμένος να σκοτώνει – ειδικός φρουρός  σημάδεψε και σκότωσε εν ψυχρώ τον Αλέξη. Αυτό ήταν ένα από τα πολλά επαναλαμβανόμενα-«μεμονωμένα» περιστατικά βίας από μέρους των δυνάμεων καταστολής (βλ. ζαρντινιέρα, κυνήγι μεταναστών που φτάνει συχνά στην δολοφονία τους, ξυλοδαρμοί σε αστυνομικά τμήματα, Λευκίμμη, πανεκπαιδευτικές και πανεργατικές κινητοποιήσεις κ.α.). Η άσκηση βίας και καταστολής από τα “όργανα’’ της τάξης ,τα οποία παίρνουν το νόμο στα χέρια τους, δικάζοντας και καταδικάζοντας, χωρίς κανένα ηθικό φραγμό έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο. Η χρήση επικίνδυνης έως και θανατηφόρας βίας, εξελίσσεται σε συνηθισμένη πρακτική στις ειδικές ένοπλες δυνάμεις καταστολής. Αυτό σημαίνει ότι τόσο η εκπαίδευση-διαπαιδαγώγηση που λαμβάνουν όσο και οι πολιτικές εντολές των προϊσταμένων τους, λειτουργώντας συνδυαστικά , ενισχύουν αυτές τις πρακτικές (βλ. Πολύδωρα «περί πραιτόρων και κυριών της πόλης..» κ.α.). Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη πυροδότησε ένα τεράστιο κύμα αγανάκτησης σε όλη την Ελλάδα. Μία αγανάκτηση που αφορμή της (και όχι αιτία) είναι η δολοφονία του μικρού μαθητή. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι…

 

Ποια ήταν όμως η αιτία;

 

Η ανεργία αυξάνει και κατ’ επέκταση αυξάνει και η συγκέντρωση πλούτου στα χέρια κάποιων λίγων με αποτέλεσμα να διευρύνονται οι ανισότητες. Μεγάλα τμήματα του λαού οδηγούνται καθημερινά στην εξαθλίωση, είτε λόγω των μεγάλων απολύσεων που έχουν ξεκινήσει, είτε λόγω των πενιχρών μεροκάματων που του δίνουν και που δεν φτάνουν να καλύψουν τις βασικές του ανάγκες. Κυριαρχούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Η κοινωνική ασφάλιση βαδίζει το δρόμο της κατάργησής της.

 

Συγκεκριμένα οι νέοι – η λεγόμενη γενιά των 700 ευρώ (που πρόσφατα μεταμορφώθηκε σε γενιά των 400-500 ευρώ) – πλήττονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις επιπτώσεις αυτές. Η πλειονότητα των ανέργων είναι νέοι. Όλοι αυτοί είναι κομμάτι μιας παιδείας που ολοένα και ιδιωτικοποιείται (βλ. Νόμο Πλαίσιο, αναγνώριση ΚΕΣ κ.α.), που τους αναγκάζει για 16 χρόνια να τρέχουν από σχολείο σε φροντιστήριο και από εκεί στο φροντιστήριο για ξένες γλώσσες, για να καταλήξουν στο τέλος στο δρόμο. Να τους πουλούν παραμύθια ότι δήθεν «ότι για την ανεργία φταίει ο άνεργος και η… μόρφωσή του», πείθοντας τον να συνεχίζει να σκίζεται να αποκτήσει και ένα νέο πιστοποιητικό που θα του εξασφαλίσει εργασία.

 

Η κυβέρνηση εξευτελίζεται στα μάτια του Ελληνικού λαού με τα σκάνδαλα έρχονται στο φως καθημερινά που την εμπλέκουν άμεσα (και τον ίδιο τον πρωθυπουργό), τα οποία προσπαθούν με κάθε τρόπο να κουκουλώσουν (βλ. υποκλοπές, Ζαχόπουλο, απαγωγή μεταναστών κ.α.)…

 

Όλα τα παραπάνω οδηγούν τον λαό να ξεχύνεται στους δρόμους για να αντιδράσει και να φωνάξει για τα δικαιώματα του, καθώς και για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης! Η κινητοποίηση του λαού πήρε το χαρακτήρα εξέγερσης και επεκτάθηκε αστραπιαία σε όλη τη χώρα. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους αντιδρώντας στην στυγνή εκμετάλλευση των τραπεζών (που μας κλέβουν καθημερινά), των τοπικών αστυνομικών τμημάτων (που είναι το κέντρο του κατασταλτικού μηχανισμού)  και διεκδικώντας το δικαίωμα στη ζωή.

 

Απέναντι μας η κυβέρνηση έχει παρατάξει όλους του κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς (ΜΑΤ, ασφαλίτες – προβοκάτορες, χρυσή αυγή κ.α.), ξυλοκοπώντας και συλλαμβάνοντας αγωνιστές προσπαθώντας να μας τρομοκρατήσει. Ακόμα βρίσκει στήριγμα σε κόμματα της αντιπολίτευσης που εσκεμμένα στοχοποιούν πολιτικούς χώρους για να αποπροσανατολίσουν από τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή την εξέγερση (βλ. ΚΚΕ – δηλώσεις Παπαρήγα ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ χαϊδεύει τ’ αυτιά των αναρχικών» κ.α.).

 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ! ΔΕΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙΤΑΙ!

Ενημέρωση από τη ΓΣ του ΣΦ Πολιτικών Μηχανικών Πάτρας

Ο ΣΦ Πολιτικών Μηχανικών αποφάσισε στη σημερινή ΓΣ 5ημερη κατάληψη του τμήματος και συμμετοχή στις διαδηλώσεις ενάντια στην κρατική βία και στη διαδήλωση για την πανεργατική απεργία που έχουν κηρύξει οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ στις 12/12(+συντονισμό με άλλους συλλόγους). Υπερψηφίστηκε στο 2^ο γύρο το Ενωτικό Πλαίσιο (Πορεία Αριστερή – ΠΑΣΠ – Συσπείρωση ενάντια στην κρατική τρομοκρατία) με αιτήματα:

 

1. Κάτω η κυβέρνηση της βίας

2. Να τιμωρηθούν οι ηθικοί(κυβέρνηση) και φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του 15χρονου

3. Δημόσια και Δωρεάν παιδεία για όλους

4. ΑΠΟΣΥΡΣΗ του νέου Νόμου-Πλαίσιο

5. Κάτω η κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ

6. Καμιά ποινικοποίηση των αγώνων μας

7. Να καταργηθούν τα ΜΑΤ/Ειδικοί Φρουροί

 

Τα αποτελέσματα του 1^ου γύρου ήταν:

 

Ενωτικό πλαίσιο: 75

ΠΚΣ: 64

ΕΑΑΚ: 47

 

Στο 2^ο γύρο πέρασαν το Ενωτικό Πλαίσιο και το πλαίσιο ΠΚΣ.

 

Τα ΕΑΑΚ που είχαν βρει χίλιες δύο δικαιολογίες για να μην μπουν στο ενωτικό πλαίσιο και τελικά στο 2^ο γύρο στήριξαν είτε ΠΚΣ είτε απείχαν(ενώ σε όλη τη διάρκεια της ΓΣ έκαναν κριτική στην ΠΚΣ, η οποία από ότι αποδείχτηκε στο τέλος ήταν μια κριτική που εξυπηρετούσε μικροπολιτικούς σκοπούς και δεν ήταν επι της ουσίας). Στήριξαν δηλαδή μια ΠΚΣ που μόνιμα υποσκάπτει τα κινήματα, που έκανε την προηγούμενη εβδομάδα ότι μπορούσε για να σπάσει συνελεύσεις, που είναι απούσα από το κίνημα ενάντια στην κρατική βία. Τα συμπεράσματα τα αφήνουμε στους αναγνώστες!

 

Στο 2^ο γύρο τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:

 

Ενωτικό Πλαίσιο:93

ΠΚΣ: 80

 

Πάμε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με καταλήψεις-διαδηλώσεις για την ΑΠΟΣΥΡΣΗ του Νόμου-Πλαίσιο, ενάντια στην κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ, ενάντια στην κρατική βία.

 

Όλοι στους δρόμους!!!