Archive | Άρθρα του Τύπου RSS for this section

ΤΕΙ Ηρακλείου: Ανέστειλε τη λειτουργία του

Αναστέλλει τη λειτουργία του για μια εβδομάδα το ΤΕΙ Κρήτης εν μέσω της εξεταστικής περιόδου σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποχρηματοδότησή του και την επικείμενη μείωση των διοικητικών του υπαλλήλων.

Advertisements

Νέα κρούσματα λιποθυμίας μαθητών από ασιτία

Φαινόμενα ημιλιπόθυμων μαθητών, λόγω ασιτίας, καταγγέλθηκαν στον δήμαρχο Μεσολογγίου, Παναγιώτη Κατσούλη. Η δήλωση αυτή έχει προκαλέσει σάλο στο Μεσολογγι και η καταγγελία αφορά σε δημοτικό σχολέιο της περιοχής. Η δασκάλα του σχολείου κατηγγειλε στον ίδιο τον Δήμαρχο πως τουλάχιστον δέκα μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο έτοιμοι να λιποθυμήσουν λόγω ασιτίας.

Για το λόγο αυτο ο Δήμαρχος Μεσολογγίου θα προχωρήσει στην δημιουργία Τράπεζας τροφίμων προεκιμένου να μπορούν οι μαθητες στα σχολέια να πίνουν τουλάχιστον ένα ποτήρι γάλα.

Πηγή: www.dete.gr

Καταλήψεις – Νομοσχέδιο Παιδείας

Είμαι φοιτητής μη ενταγμένος σε παρατάξεις που σπουδάζω στην ιατρική σχολή Αθηνών. Η σχολή αυτή τη στιγμή τελεί υπό κατάληψη όχι από μειονότητες αλλά από 200 φοιτητές που ψήφισαν υπέρ σε συνέλευση 360 ατόμων. Με θλίψη μου διαπιστώνω ότι τα ΜΜΕ έχουν ξεκινήσει ένα πόλεμο απίστευτου βεληνεκούς γιατί μάλλον δεν καταλαβαίνουν γιατί αυτοί οι φοιτητές ,οι περισσότεροι από τους οποίους ανεξάρτητοι ,τάσσονται υπέρ της κατάληψης. Ξεκινάω λοιπόν να πω μερικά πράγματα..

1.Συγγράμματα.Από την αρχή του προηγούμενου έτους ξεκίνησε μία προσπάθεια του υπουργείου να περικόψει τα συγγράμματα. Όντως υπήρχαν σπατάλες. Όμως υπήρχαν και μαθήματα που χρειάζονταν περισσότερα από τα 2 βιβλία αυστηρά που έλεγε το υπουργείο. Έτσι πήγαμε για διαμαρτυρία στο υπουργείο και κάναμε τις εξής προτάσεις:να τυπώνονται από τον εθνικό τυπογραφικό φορέα, να έχουν μικρότερη γραμματοσειρά και διαστήματα, το χαρτί να είναι χειρότερης ποιότητας , να μειώσουν τις αμοιβές των συγγραφέων και των μεταφραστών. Πήραμε τότε μια απάντηση «δεν έχουμε κομμουνισμό» μας έδιωξαν ειρωνικά και το έργο συνεχίστηκε. Τον Ιούλιο άνοιξε ηλεκτρονική διαβούλευση για να έχουμε πλέον μόνο ένα βιβλίο(δηλαδή άμα ένα σύγγραμμα είναι τρίτομο παίρνω τον ένα τόμο που δεν μπορεί να ξεπερνάει τις 1000 σελίδες).Πάλι εκεί από κάτω κάναμε τις προτάσεις μας. Αλλά όλως τυχαίως πάνω δεξιά υπήρχε έτοιμη η υπουργική απόφαση για υπογραφή[!!] και όντως και εγένετο. Αποτέλεσμα? Αυτή τη στιγμή για το έτος μου στην ιατρική φέτος θα χρειαστώ 600 ευρώ για απαραίτητα βιβλία που κόπηκαν[πχ στην ακτινολογία έχουμε ένα 4τομο σύγγραμμα και θα πάρω μόνο τον τόμο που αναφέρεται στο ουροποιητικό και γεννητικό σύστημα] .. και σαν να μην έφτανε αυτό η κυρία υπουργός λέει ότι είναι ψέματα ότι θα κοπούν τα συγγράμματα ,ότι στο νέο νόμο περιλαμβάνει και τα έντυπα. Όχι μόνο λοιπόν είναι κομμένα αλλά με την ψηφιοποίηση που αρχίζει την άνοιξη ,του χρόνου δεν θα χουμε ούτε αυτά. Εγώ προσωπικά ζαλίζομαι μετά από 10 λεπτά στον υπολογιστή και λεφτά για τόσα βιβλία δεν έχω. Δεν ξέρω τι θα κάνω..

2.Όλη την προηγούμενη χρονιά η ακαδημαϊκή κοινότητα δήλωσε τις αντιθέσεις τις σε συγκεκριμένα σημεία του νόμου[πχ ολιγαρχικά όργανα, κατάργηση του τμήματος, μείωση χρηματοδότησης κτλπ].Βέβαια το υπουργείο συνέχιζε μόνο του. Και μάλιστα τον Ιούλιο μετά από κάτι μικροσυμπλοκές στο υπουργείο παιδείας σε μία διαμαρτυρία φοιτητών και αφού ησύχασαν τα πράγματα, μετά από περίπου 40 λεπτά τα ΜΑΤ εντελώς αναίτια μας κυνήγαγαν απέξω και μέσα στο The Mall φωνάζοντας «Πιάστε τα …νιά»!Τον αδερφό μου μάλιστα τον χτύπησαν όταν τόλμησε να τους ζητήσει να βοηθήσει ένα παιδί το οποίο βάραγαν μαζί 3 αστυνομικοί και του οποίου έτρεχε αίμα από το στόμα

3.Ήμουν στη συνέλευση που είχε γίνει στη πλατεία συντάγματος για την παιδεία και ήταν εκεί και ο πρύτανης Ιωαννίνων. Είπε λοιπόν ότι για τη σίτιση στο πανεπιστήμιο του παίρνει 2 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο από το υπουργείο και δίνει και από τον προϋπολογισμό του πανεπιστημίου άλλο ένα για να μπορεί να το καλύψει! Επίσης είπε ότι η χρηματοδότηση του ιδρύματος του έχει μειωθεί στο 50 % και προσπαθεί να βγάλει τους εργολάβους από διάφορα έργα(πχ καθαριότητα) για να εξοικονομήσει χρήματα.. Αυτός ο νόμος έρχεται να μεταφέρει τα οικονομικά βάρη σίτισης κι στέγασης εξ ολοκλήρου στα πανεπιστήμια Και πως ακριβώς θα τα καλύψει το πανεπιστήμιο όταν ήδη μπαίνει μέσα?? Πως δεν θα αναγκαστεί να μας βάλει να πληρώνουμε για αυτά?

4. Κόβοντας λοιπόν τις παροχές και τα συγγράμματα το νομοσχέδιο λέει ότι μπορείς να πάρεις άτοκο δάνειο. Και αυτό το ονομάζουν βάσει συντάγματος δωρεάν παιδεία. Βέβαια μετά αν είσαι άνεργος θα τρέμει το φυλλοκάρδι σου να μην σου πάρει το σπίτι η τράπεζα και αν ποτέ θες να απεργήσεις για τα δικαιώματα σου θα σου λέει το αφεντικό σου τόλμα αν μπορείς και εσύ θα έχεις το χρέος από πίσω και θα φοβάσαι ακόμα και να μιλήσεις..

5. Και ενώ το κράτος υποχωρεί από τις παροχές έρχεται και μας λέει ότι μπορούν να βοηθήσουν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και από κει και πέρα θα μπορούν ελεύθερα να συνεργάζονται και να ιδρύουν έδρες μέσα στο πανεπιστήμιο. Βέβαια δεν ξέρω κατά πόσον αυτό διατηρεί την πολυπόθητη ελευθερία λόγου όταν οι καθηγητές θα είναι δέσμιοι ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων. Πόσο μάλλον όταν ο σκοπός κάθε Α.Ε. είναι ένας και μόνο ένας .Το κέρδος

6. Επίσης μας λένε ότι το πτυχίο θα πάψει και θα υπάρχει ένας φάκελος με πιστωτικές μονάδες. Αυτό λοιπόν θα καταφέρει δύο πράγματα. Πρώτον θα ισχυροποιήσει τα συνέδρια που χορηγούν αυτές τις μονάδες και δεύτερον θα δώσει δικαίωμα σε αποφοίτους ΚΕΣ να αγοράζουν μονάδες του πανεπιστημίου μέσα από τα ταχύρυθμα διετή προγράμματα. Από την προσωπική μου εμπειρία από τα συνέδρια έχω να πω το εξής. Αποκλειστική και μόνη προϋπόθεση για να σου χορηγήσουν τις μονάδες είναι να πληρώσεις από 50-200 ευρώ συμμετοχή και όχι να παρακολουθήσεις .Δηλαδή αυτός με τα πιο πολλά λεφτά θα έχει και τα καλύτερα προσόντα έρχεται να μας πει το υπουργείο. Επίσης ο απόφοιτος του ΚΕΣ με λίγες μονάδες από το Μετσόβειο πχ θα διεκδικεί τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα.

7. Η υπουργός θέλει να βγάλει λέει τα κόμματα από τα πανεπιστήμια. Αρχικά δύο χρόνια τώρα δεν ¨περιόρισε¨ την Πασπ που ήταν η ίδια μέλος. Αλλά παρόλα αυτά έρχεται να πει ότι δεν ψηφίζουμε για πρύτανη. Εγώ λοιπόν θα συμφωνήσω μαζί της. Αλλά λέει και κάτι άλλο. Δεν μπορούν οι φοιτητές πλέον να λαμβάνουν μέρος στα όργανα διοίκησης. Συγγνώμη αλλά εγώ και άλλοι ανεξάρτητοι φοιτητές όποτε είχαμε κάποιο πρόβλημα πηγαίναμε στη γενική συνέλευση τμήματος που είχε την εξουσία και συζητάγαμε το θέμα μας. Τώρα δεν θα μπορούμε δηλαδή να το κάνουμε αυτό. Όχι μόνο να μην ψηφίζουμε δηλαδή αλλά και να μην μιλάμε. Επίσης λέει το υπουργείο έξω η διαφθορά. Και κάνει το πολύ σοφό. Δίνει σε λιγότερα άτομα την εξουσία!! Αλλά μας λέει ότι αυτοί θα είναι πρόσωπα διεθνούς βεληνεκούς κτλπ.. Βέβαια όλοι οι πολιτικοί μας ήταν σεβαστοί μέχρι να εμφανιστούν τα σκάνδαλα διαφθοράς.

8.Μέσα σε όλο το νομοσχέδιο δεν αναφέρεται χρηματοδότηση της έρευνας από πλευράς κράτους. Μικρό το κακό έχουμε τους ιδιώτες. Έχει ακούσει το υπουργείο για τα ορφανά νοσήματα για τα οποία καμία φαρμακευτική δεν κάνει έρευνα γιατί δεν περιμένει κέρδος?

9.Το νομοσχέδιο λέει ότι μετά τα ν 2 χρόνια θα διαγράφεσαι. Γνωρίζει το υπουργείο ότι πολλοί φοιτητές έχουν οικονομικά και προσωπικά προβλήματα? γνωρίζει ότι ανθίζει η μαύρη εργασία και πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να δικαιολογήσουν 20 ώρες εργασίας την εβδομάδα γι αυτό ακριβώς το λόγο? Και ας μου πουν επιτέλους οι αρμόδιοι του υπουργείου τι κοστίζει στο πανεπιστήμιο ένας αιώνιος φοιτητής?? γιατί να τον διώξουν? Δεν νομίζω ότι θέλει κανένας νέος 25 χρονών να σπουδάζει ακόμα μάλλον θα έχει προβλήματα για να γίνει «αιώνιος»..Θα αναφέρω ένα καθηγητή ανατομίας σε σχολή ΤΕΙ του αδερφού μου που έκοψε το 99% των παιδιών γιατί έχει προσωπικά προβλήματα.

10.Άτομα που θα κάνουν δεύτερο πτυχίο δεν θα δικαιούνται συγγράμματα. Σωστά σε αυτή τη ζωή δεν δικαιούσαι δεύτερη ευκαιρία.

11.Τέλος θέλω να πω ότι είμαι υπέρ της ακαδημαϊκής αξιολόγησης[δηλαδή πόσο καλοί είναι οι καθηγητές στο εκπαιδευτικό τους έργο]και όχι της αξιολόγησης με κριτήρια αγοράς δηλαδή πόσα κέρδη έχει ας πούμε το πανεπιστήμιο από ερευνητικές πατέντες. Επίσης θα πρέπει η υπουργός να σκεφτεί ότι θα βελτίωνε πολύ την ποιότητα σπουδών η αύξηση του λόγου των καθηγητών προς τους φοιτητές. Αλλά όχι γι αυτό ακριβώς το λόγο καταργεί τη μονιμότητα των λεκτόρων και δημιουργεί και ελαστικές σχέσεις εργασίας για να μπορεί να μειώσει και άλλο το κόστος όποτε θέλει Και ύστερα από όλα αυτά τα κανάλια επιλέγουν να προβάλλουν τους φοιτητές που λένε θέλω να δώσω τα μαθήματα μου.

Ε συγγνώμη εγώ δεν μπορώ να το πω αυτό όταν σκέφτομαι τι περιμένει τα παιδιά που δεν έχουν λεφτά για να φοιτήσουν σε αυτό το νέο πανεπιστήμιο. Είναι ένα κοινωνικό θέμα που με ξεπερνάει ως άτομο. Σε ένα πανεπιστήμιο που ο φοιτητής δεν θα έχει κανένα λόγο. Και μερικές φορές μου λένε τι να κάνουμε δεν έχουμε λεφτά. Λεφτά για την παιδεία και την υγεία δεν έχουμε. Έχουμε όμως για τους τόκους των δανειστών μας που αποτελούν το 90% του χρέους μας!Τα δικαστήρια σβήνουν χρέη νοικοκυριών σε τράπεζες. Αλλά για τη χώρα δεν νοείται έτσι? Ελπίζω να μην με φιμώσετε και να με δημοσιεύσετε.. Αλλά και αν δεν το κάνετε εγώ θα συνεχίσω να φωνάζω παντού για τις κατάφωρες αδικίες..

Ο νέος είτε ανεξάρτητος είτε κομματικοποιημένος δεν την αντέχει την αδικία και όσο οι καιροί μας προσπαθούν να μας δείξουν να κοιτάμε τον εαυτούλη μας τόσο εμείς θα αγκαλιάζουμε την κοινωνία. Θα στηρίζω κατάληψη ως ανεξάρτητος μέχρι τέλους για να μπορούν οι φοιτητές να φοιτούν σε ένα πανεπιστήμιο δημόσιο χωρίς ταξικούς φραγμούς και κατευθύνσεις στη γνώση.

Λόντος Κωνσταντίνος 4ο ετής φοιτητής Ιατρικής Αθηνών

Υ.Γ. Για όσους κακοπροαίρετους σπεύσουν να πουν ότι υποστηρίζω αυτά επειδή έχω συμφέρον[επειδή πχ χρωστάω πολλά μαθήματα] να πω ότι δεν χρωστάω ούτε ένα μάθημα και έχω μέσο όρο 9.

Αναδημοσίευση από Εφημερίδα “Το Βήμα

Σε διαθεσιμότητα ο Σταθμάρχης Μετρό Συντάγματος επειδή έδωσε άσυλο στους διαδηλωτές!

Σε διαθεσιμότητα έχει τεθεί ο σταθμάρχης του σταθμού του Μετρό στην Πλατεία Συντάγματος, επειδή διατήρησε ανοικτό τον σταθμό, παρά την εντολή που του δόθηκε να κλείσει τον σταθμό το απόγευμα της 29ης Ιουνίου.

Την ίδια στιγμή, κλιμάκιο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού έδινε τις πρώτες βοήθειες σε συνεργασία με το σταθμό πρώτων βοηθειών της πλατείας Συντάγματος εντός του σταθμού, στον οποίο είχαν βρει καταφύγιο, μετά την αλόγιστη χρήση δακρυγόνων και βίας των δυνάμεων καταστολής.

Το θέμα θα απασχολήσει την Λαϊκή Συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 24 Ιουλίου.

Πηγή: tsantiri.gr

Οι συνειδήσεις ξυπνούν, τα συνθήματα πολιτικοποιούνται

Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ karatziu@enet.gr Φωτ.: ΠΑΝΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Μια πάλη λέξεων, συμβόλων πολιτισμών και ιδεολογιών, είναι τα συνθήματα της πλατείας. Μοιάζει αγεφύρωτη η ποιοτική – ιδεολογική απόσταση που χωρίζει το «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, η Χούντα δεν τελείωσε το ’73» και το ακραίο «Προδότες μασόνοι στο σκαμνί, γιατί αλλιώς θα πάτε όλοι στο Γουδί».

Οι γελοιογραφικές καρικατούρες στελεχών της κυβέρνησης δίνουν και παίρνουν.

Οι γελοιογραφικές καρικατούρες στελεχών της κυβέρνησης δίνουν και παίρνουν.Στην πλατεία Συντάγματος, όμως, μέρα με τη μέρα οι συνειδήσεις ζωντανεύουν, αλλάζουν, μετασχηματίζονται: Από τα χλιαρά πολιτικά συνθήματα των πρώτων ημερών και τα πανό «Τι ώρα είναι; Ωρα να φύγουν», «Ξυπνήσαμε», το γραπτό σύνθημα που δεσπόζει μπροστά στη Βουλή τις τελευταίες μέρες είναι, «Η πιο μεγάλη βία είναι η απόλυση και η ανεργία». Ακριβώς δίπλα ένα άλλο πανό μόνο απολίτικο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί: «Δημοκρατία και καπιταλισμός: ασύμβατες έννοιες».

Ακόμη όμως και στην πάνω πλατεία, όπου το κλίμα είναι κατά κοινή παραδοχή πιο γηπεδικό και ελληνοκεντρικό, τα συνθήματα που ακούστηκαν την εβδομάδα που πέρασε, από ένα τουλάχιστον μεγάλο κομμάτι, ήταν περισσότερο πολιτικά. Εχουν επικρατήσει ρίμες ευθύβολες, ευρηματικές, με σαφή πολιτικό προσανατολισμό. Το βράδυ της διεξαγωγής της ψηφοφορίας για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, τα συνήθη συνθήματα «Και α και ου γ… το ΔΝΤ», «Γιωργάκη μ… δεν ήρθαμε για πλάκα», «Αντε γ… Πάγκαλε» ή το «Ενα ελικόπτερο για κάθε υπουργό και για τον Πάγκαλο φαλαινοθηρικό», δεν πολυακούστηκαν.

Οι παρευρισκόμενοι φώναζαν συνθήματα μέσω των οποίων απονομιμοποιούσαν το πολιτικό σύστημα, εκφράζοντας τη ρήξη της κοινωνίας μ’ αυτό. Το πλήθος εξέφραζε την οργή του για την πολιτική του μνημονίου και τη μεσοπρόθεσμη εκδοχή του. Φωνάζοντας εν χορώ συνθήματα όπως «Δεν θα φύγουμε εμείς, αν δεν φύγετε εσείς», «Ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ και βγαίνει ΔΝΤ, αυτή η δημοκρατία δεν είναι του λαού», «Γιωργάκη, δεν σε θέλει ο λαός, το ελικόπτερο και μπρος».

Ξεχωριστή θέση βέβαια κατέχουν οι εικαστικές παρεμβάσεις, τα σκίτσα και οι φωτογραφίες που έχουν κρεμαστεί στην πλατεία Συντάγματος, και οι οποίες μάλλον δεν θα έκαναν περήφανο κανέναν έλληνα πολιτικό, ιδίως τα προβεβλημένα στελέχη της κυβέρνησης.

Εκτός όμως από τις διόλου κολακευτικές γελοιογραφικές καρικατούρες των προσώπων της κεντρικής πολιτικής σκηνής, παντού είναι αναρτημένα πολύχρωμα πανό, συνθηματικής επίσης γλώσσας, που εκφράζουν τα αυτονόητα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα, τα οποία σήμερα είναι ζητούμενο για την πλειονότητα των πολιτών της χώρας. Η «Ηρεμη πλατεία», το πανό που βρίσκεται δίπλα από τις σκηνές της Real Demoracy, δείχνει, και ίσως υποδεικνύει, τη διάθεση και τη συμπεριφορά των πολιτών στο σιντριβάνι του Συντάγματος.

Πιο πάνω, δίπλα στα σκαλιά που ενώνουν την πάνω με την κάτω πλατεία, την προσοχή τραβάει το σκίτσο του μασκοφόρου V, του πρωταγωνιστή ενός από τα πιο ανατρεπτικά και πολυδιάστατα κόμικς, θυμίζοντας σε όλους πού μπορεί να οδηγήσει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς και ότι ο καθένας μπορεί να κρύβει μέσα του έναν επαναστάτη…

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Πώς το Γεντί Κουλέ έγινε… φεγγάρι

Η λογοκριτική αλλοίωση του γνωστού τραγουδιού του Απόστολου Καλδάρα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΙΩΝΗ

Από τα συνηθισμένα θύματα σε καταπιεστικές εξουσίες είναι και το τραγούδι -το πιο προσιτό λαϊκό μέσο ψυχαγωγίας. Γνωστό τι τράβηξε στα χρόνια της χούντας με τις μαζικές απαγορεύσεις, οι οποίες βέβαια υπήρχαν από καταβολής ελληνικού κράτους.

Είναι οι ολικές απαγορεύσεις τραγουδιών, όπως συνέβη στη δικτατορία με τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και οι κατά μόνας, με τη λογοκρισία να υποχρεώνει δημιουργούς να αλλάξουν ή να διαγράψουν επιλήψιμους, κατά τους κρατούντες, στίχους. Πράγμα που έκαναν αν ήθελαν να δουν το έργο τους να κυκλοφορεί- έστω και αλλοιωμένο.

Πώς έγινε

Αφορμή του σημερινού σημειώματος, ένα δημοσίευμα του μουσικού περιοδικού «Μετρονόμος» (που συμπληρώνει αισίως δέκα χρόνια κυκλοφορίας). Οπου σε κείμενο που υπογράφει ο Δημήτρης Μπαγιέρης αναφέρεται η ελάχιστα γνωστή περιπέτεια του πασίγνωστου τραγουδιού του Απόστολου Καλδάρα «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι», σε μουσική και στίχους του ίδιου. Το κείμενο συνοδεύεται από φωτοτυπία χειρογράφου του Α. Καλδάρα με τα λόγια του τραγουδιού, που ο Μπαγιέρης ανακάλυψε στην πραμάτεια κάποιου παλαιοπώλη. Να το μεταφέρω κι εδώ:

«Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι /το σκοτάδι είναι βαθύ /κι όμως ένα παλληκάρι /δεν μπορεί να κοιμηθή /Αραγε τι περιμένει όλη νύχτα ώς το πρωί /στο στενό το παραθύρι /που φωτίζει το κελί /Πόρτ’ ανοίγει πόρτα κλείνει /μα διπλό είναι το κλειδί /Τ’χει κάνει και το ρίξαν /το παιδί στη φυλακή;». Και ο χρόνος: 1945.

Ηδη το τραγούδι έχει υποστεί μια πρώτη λογοκρισία, αφού αρχικά ο πρώτος στίχος ήταν «Νύχτωσε και στο Γεντί» (αναφέρεται στα βιβλία «Η ζωή μου ένα τραγούδι» του Πάνου Γεραμάνη, εκδ. «Καστανιώτη» 2007, και «Απόστολος Καλδάρας» του Νίκου Χατζηνικολάου, εκδ. «Ιανός» 2008). Γεντί, το πρώτο συνθετικό της γνωστής φυλακής Γεντί Κουλέ στη Θεσσαλονίκη.

Με τις λογοκριτικές επεμβάσεις έφτασε, σε αλλεπάλληλες εκτελέσεις (με πρώτη της Στέλλας Χασκίλ το 1947) και τραγουδιέται ούτω πώς ώς τις μέρες μας:

«Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι /το σκοτάδι είναι βαθύ /κι όμως ένα παλικάρι /δεν μπορεί να κοιμηθεί /Αραγε τι περιμένει /όλη νύχτα ώς το πρωί /στο στενό το παραθύρι /που φωτίζει με κερί /Πόρτα ανοίγει πόρτα κλείνει /με βαρύ αναστεναγμό /ας μπορούσα να μαντέψω /της καρδιάς του τον καημό».

Πάνε το Γεντί, το διπλό κλειδί, το κελί, η φυλακή. Και το τραγούδι, από πολιτικό, έγινε ερωτικό ή έστω υπαινικτικά πολιτικό (θαυμάσιο ωστόσο) κι έτσι το διατήρησε ο δημιουργός του, ο οποίος σε κουβέντα με τον Γεραμάνη, στο προαναφερόμενο βιβλίο του, εξομολογείται:

«Ημουν στη Θεσσαλονίκη μετά την Απελευθέρωση. Ταραγμένη εποχή. Κυνηγητό και συλλήψεις αριστερών και κομμουνιστών. Εβλεπα να τους σέρνουν σιδηροδέσμιους μέσα στις φυλακές του Γεντί Κουλέ. Εκείνες οι εικόνες με ευαισθητοποίησαν. Με τραυμάτισαν μέσα μου […] Με αυτές τις εικόνες στο νου, έγραψα το τραγούδι, που μου το έκοψε η λογοκρισία και αναγκάστηκα να αλλάξω τα περισσότερα στιχάκια ώστε να γραμμοφωνηθεί και να κυκλοφορήσει».

Κι άλλα

Δεν είναι μόνο ο Καλδάρας που δεινοπάθησε από τη λογοκρισία. Να θυμίσω ενδεικτικά ότι αρκετά τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου είχαν προδικτατορικά την ίδια μεταχείριση. Στο «Φορτηγό», το πρώτο L.Ρ. που βγήκε το 1966, στο τραγούδι «Βιετνάμ γιε γιε», ο στίχος «Τ’ αεροπλάνα αν δεν έκαιγαν καλύβια» έγινε «Η βροχούλα αν δεν έκαιγε καλύβια». Στο «Ηλιε, ήλιε αρχηγέ» εξαφανίστηκαν οι στίχοι «Ηλιε ήλιε σε ρωτώ /το ποτήρι αν ξεχειλίσει /τι θα γίνει τ’ αφεντικό /Μέρα μ’ ήλιο σαν κι αυτόν /αλλίμονο στ’ αφεντικό». Στο «Κορίτσια δυο δυο» οι στίχοι «τη μαμά τους τη ρωτάνε /κάθε μήνα μια φορά» έγιναν, επί το σεμνότερον, «τη μαμά τους τη ρωτάνε /κάθε τόσο μια φορά».

Στο διπλό άλμπουμ που κυκλοφόρησε επί χούντας, η «Θεία Μάνου», υπαρκτό όνομα φυλακισμένης, έγινε «θεία Μάρω», ενώ η «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη» είναι στην πραγματικότητα αφιερωμένη στον Τσε Γκεβάρα. Λογοκριτική επίθεση εδέχθη και ολόκληρο το «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο» [Κοεμτζή], αλλά είχαμε περάσει στη μεταπολίτευση και γλίτωσε.

Οσο κι αν δεν θα το περίμενε κανείς, λογοκριμένο βγήκε, προδικτατορικά (κι έτσι έμεινε) το τραγούδι «Κι ήταν που λέτε μια φορά» από το «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Μάνου Χατζιδάκι, σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη, όπου κατακρεουργήθηκαν οι ακόλουθοι στίχοι, που εκτιμήθηκε ότι έθιγαν το θεσμό της βασιλείας:

«Βαριά του ‘ρχόταν η δουλειά /κι ήταν τα ζώα μου αργά / καλό ανθρωπάκι. /Από το βράδυ ώς το πρωί /κάλλιο είχε μάσα και πιοτί /κι ένα υπνάκι /καλό ανθρωπάκι». *

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Το πογκρόμ κατά των μεταναστών σχεδιαζόταν ήδη από το 1997

ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ

Το κανάλι «Προστασίας της ΕΛΑΣ», γνωστό και ως Mega, ανέλαβε πριν από δέκα μέρες να βάλει στη θέση του τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, ο οποίος τόλμησε να αντιδράσει μετά την άγρια επίθεση των αστυνομικών μονάδων σε ειρηνικούς διαδηλωτές και τον βαρύ τραυματισμό ενός νέου.

Και μετά το Mega, ήρθε η ώρα του ΛΑΟΣ (Καρατζαφέρης την Κυριακή, Γεωργιάδης τη Δευτέρα) να ζητήσουν την παραίτηση του υπουργού που είχε την «απρονοησία» να μιλήσει για τη βία που ασκούν οι αστυνομικές δυνάμεις σε βάρος πολιτών και να φτάσει στην παραδοχή ότι ίσως χρειάζεται να διαλυθεί και κάποια υπηρεσία «όσο ισχυρή, αποτελεσματική ή δημοφιλής κι αν εμφανίζεται» και να συγκροτηθεί από την αρχή, «παρά να λειτουργεί σε ένα ιδιόμορφο καθεστώς ανοχής που εξυπηρετεί από την μια πλευρά κάποιες ατομικές συμπεριφορές ανυπακοής, απειθαρχίας, αυθαιρεσίας, βίας και κατάχρησης εξουσίας».

Προφανώς ο υπουργός κάτι παραπάνω θα γνωρίζει για τους υφισταμένους του. Αλλά δεν έχουν περάσει παρά τρεις μήνες από τις αρχές Φεβρουαρίου, όταν ο ίδιος υπουργός είχε προκαλέσει σάλο με μια άλλη ομολογία, ότι δηλαδή για να αντιμετωπίσει τα κρούσματα βίας που πύκνωναν στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα είχε απευθυνθεί… στη «Χρυσή Αυγή». «Προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή με τη “Χρυσή Αυγή” και με άλλες ομάδες που υπάρχουν εκεί, ώστε να μην προβαίνουν σε βιαιότητες» είχε δηλώσει ο κ. Παπουτσής στην επιτροπή της Βουλής που ασχολείται με προβλήματα δημόσιας τάξης. Και μάλιστα είχε προσθέσει περίλυπος: «Περιττό να σας πω ότι δεν έχουμε βρει ευήκοα ώτα».

Ο κ. Παπουτσής δεν είναι αφελής. Και είναι από τους λίγους υπουργούς της σημερινής κυβέρνησης που έχει προσωπική εμπειρία από το φοιτητικό κίνημα και τη δράση των ναζιστικών ομάδων. Φαίνεται, όμως, ότι παρασύρθηκε κι αυτός από το ιστορικό κεκτημένο των υπηρεσιών του υπουργείου του, δηλαδή την άτυπη αλλά σταθερή συνεργασία των επιτελών των ΜΑΤ με τις ομάδες κρούσης της ναζιστικής οργάνωσης. Το ζήτημα είναι γνωστό (βλ. Ιός, «Οι μελανοχίτωνες της ΕΛΑΣ», «Κ.Ε.», 10.2.2008), όπως γνωστή είναι και η αυθόρμητη τάση πολλών νέων αστυνομικών να καλοβλέπουν την ένταξή τους στο χώρο της μαχητικής ακροδεξιάς (βλ. Ιός, «Ο εσωτερικός εχθρός της ΕΛΑΣ», «Κ.Ε.» 23.3.2008), αλλά και το ιστορικό παρελθόν αυτής της σχέσης (βλ. Ιός, «Τα κάτω άκρα της αστυνομίας», «Κ.Ε.» 27.9.1998). Εδώ και χρόνια η «Χρυσή Αυγή» έχει πάρει σαφή ρόλο στους σχεδιασμούς της αστυνομίας όταν αυτοί αφορούν αντιμετώπιση διαδηλωτών στο κέντρο της πόλης ή και την τρομοκράτηση ομάδων μεταναστών.

Θεώρησε, λοιπόν, ο κ. Παπουτσής ότι στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας θα «φιλοτιμηθούν» οι Χρυσαυγίτες και θα σταματήσουν τις «βιαιότητες», δηλαδή την εγκληματική τους δράση. Ισως, πάλι, ο αρμόδιος υπουργός και όλη η κυβέρνηση να θαμπώθηκε με το 5% του φίρερ Μιχαλολιάκου στο Δήμο της Αθήνας ή και να θεώρησε ότι δεν κάνει κακό να πάρει 1-2% στις εκλογές η «Χρυσή Αυγή», αφού από τη Νέα Δημοκρατία θα τα κόψει. Το αποτέλεσμα δεν ήταν μόνο να μετατραπεί το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας σε κακέκτυπη μικρογραφία του Ράιχσταγκ τις τελευταίες μέρες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, αλλά να γνωρίσει το κέντρο της Αθήνας ένα πρωτοφανές πογκρόμ εναντίον μεταναστών, με αφορμή την άγρια δολοφονία του 44χρονου στην οδό Ηπείρου.

Οι ναζιστικές συμμορίες δεν αρκούνται πλέον στο ρόλο του κομπάρσου δίπλα στα ΜΑΤ ούτε στην ανάμειξή τους με τους μη ένστολους ασφαλίτες, όπως έκαναν πριν από λίγες δεκαετίες οι περιβόητοι «αγανακτισμένοι πολίτες» στο πλάι των ΜΕΑ. Εχουν ήδη θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο ένοπλης περιφρούρησης (διάβαζε κατάκτησης) του κέντρου της Αθήνας και άλλων περιοχών της χώρας, κάτω από τη σιωπηρή επιδοκιμασία όσων νομίζουν ότι θα επιπλεύσουν από τη σύγκρουση των «άκρων».

Είναι το σχέδιο που είχε από καιρό διατυπώσει από τις στήλες της εφημερίδας «Χρυσή Αυγή» ένας από τους τακτικούς της αρθρογράφους (10.5.1997). Με τίτλο «Πολιτοφυλακή» το άρθρο περιγράφει σκηνές βίαιου κυνηγητού «Αλβανών ληστών» από ομάδες κουκουλοφόρων Ελλήνων. Μια πραγματική Κου Κλουξ Κλαν αλά ελληνικά: «Εντός ολίγου ο επικεφαλής των κουκουλοφόρων που επέτυχον την σύλληψιν, εις μετρίου αναστήματος και σιωπηλός άνδρας, κρατών ρόπαλον του αμερικανικού παιγνίου μπέιζ μπολ πλησίασε την σειράν των Αλβανών υπανθρώπων που εκρατούντο από τους υπολοίπους κουκουλοφόρους. Χωρίς λέξιν ή ύβριν ή επιφώνημα ανεβοκατέβασε το ρόπαλον τέσσαρας φοράς εις έκαστον των παρανόμων και τους αφήκε με σπασμένους τους αγκώνας των χειρών και τα γόνατα των ποδών των». Το γεγονός που περιγράφεται είναι βέβαια φανταστικό. Ομως ο αρθρογράφος δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις της οργάνωσής του: «Ούτως εν μια νυκτί ελύθη το μέγα πρόβλημα των λαθρομεταναστών απατεώνων και ληστών των μερικώς καλυπτομένων από το ίδιον το Ελληνικόν κράτος. Το ως άνω σενάριον θα ημπορούσε να γίνει και πραγματικότης. […] Οταν οι άλλοι δεν κάνουν αυτό που πρέπει, κάντο εσύ! […] Ας σκεφθούν σοβαρά οι φορολογούμενοι πολίτες ότι επιβάλλεται να δημιουργήσουν επιτροπές πολιτοφυλάκων καθ’ άπασαν την επικράτειαν».

Από το μακρινό 1997, όταν πρωτοδιατυπώθηκε αυτό το σχέδιο των «Πολιτοφυλακών» η «Χρυσή Αυγή» έχει επιχειρήσει πολλές φορές να θέσει σε εφαρμογή το αιματηρό της σχέδιο. Στελέχη της έχουν κατηγορηθεί δεκάδες φορές για απρόκλητες επιθέσεις και μαχαιρώματα με θύματα κάθε είδους «στόχους»: μετανάστες, αριστερούς φοιτητές, κάποιον με παλαιστινιακό μαντίλι, έναν που δεν τους άρεσε η φάτσα του… Στην πιο άγρια απ’ αυτές τις επιθέσεις λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του ο φοιτητής Δημήτρης Κουσουρής και τραυματίστηκαν σοβαρά δυο σύντροφοί του. Η απόφαση του εφετείου που έχει τελεσιδικήσει αποδίδει στον υπαρχηγό της «Χρυσής Αυγής» και σε ομάδα κρούσης της οργάνωσης τη δολοφονική επίθεση, αφαιρώντας κάθε δημοκρατική νομιμοποίηση από όσους καλοβλέπουν σήμερα μια άτυπη συνεργασία ΕΛΑΣ-«Χρυσής Αυγής», όπου στη ναζιστική ομάδα θα ανατίθεται η «βρομοδουλειά» με αντίτιμο τα στραβά μάτια της αστυνομίας.

Αλλά τα τελευταία χρόνια οι επιθέσεις της «Χρυσής Αυγής» αναβαθμίστηκαν σε μαζικά πογκρόμ. Οι πρώτες δοκιμές έγιναν το 2004, τη βραδιά των πανηγυρισμών για το Euro 2004, όταν χρυσαυγίτες της «Γαλάζιας Στρατιάς» πρωταγωνίστησαν στο ομαδικό λιντσάρισμα μεταναστών που επιχείρησαν να γιορτάσουν κι αυτοί τη μεγάλη επιτυχία της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου μαζί με τους «γηγενείς». Και δυο μήνες αργότερα, με αφορμή τον ποδοσφαιρικό αγώνα Αλβανίας-Ελλάδας οι ίδιοι έδωσαν τον τόνο στο πανελλαδικό αντιαλβανικό πογκρόμ με έναν νεκρό και δεκάδες τραυματίες.

Ο τελευταίος σταθμός σ’ αυτή την κλιμάκωση της νεοναζιστικής βίας είναι η κατάληψη ορισμένων περιοχών του κέντρου και η άσκηση ειδικού καθεστώτος «ασφάλειας» που ξεκινά από τραμπουκισμούς εναντίον εκπροσώπων της αριστεράς (Αλαβάνος, Πορτάλιου) και φτάνει μέχρι το πογκρόμ της περασμένης βδομάδας. Με πρότυπο τη δράση των χιτλερικών S.Α., της παραστρατιωτικής δηλαδή οργάνωσης που στήριξε την τρομοκρατία του ναζιστικού κόμματος μέχρι την κατάκτηση της εξουσίας, οι ομάδες αυτές επιδιώκουν να δράσουν ως καταλύτες σε ρατσιστικά επεισόδια και να παρασύρουν τους απελπισμένους κατοίκους «να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους».

Μετά την εκλογική του επιτυχία στο Δήμο της Αθήνας ο υποψήφιος φίρερ είχε περιγράψει και μια ιδιότυπη ΣΔΙΤ μεταξύ Δήμου και «Χρυσής Αυγής»: «Τρία ευρώ το μήνα να δίνει κάθε αθηναίος πολίτης, συγκεντρώνεται ένα ποσό τριών εκατομμυρίων ευρώ. Θα φτιάξουμε ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας από μέλη του κόμματός μας. Θα ζητήσουμε άδειες οπλοφορίας, όπως έχουν πολλοί μεγαλοεπιχειρηματίες τέσσερις και πέντε οπλοφόρους. Γιατί να μην έχει κι ο Δήμος Αθηναίων 200 ενόπλους να προστατεύουν τη ζωή των πολιτών του;» (συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου, 27.9.2010). Η κυνική αυτή δήλωση ανασκευάστηκε λίγες ώρες αργότερα, αλλά πριν από λίγες μέρες η ιστοσελίδα της οργάνωσης την επανέφερε, ως δικαιωμένη από τα πράγματα.

Με εξαίρεση τη δολοφονία του 21χρονου από το Μπανγκλαντές -την οποία καταδίκασε επιδεικτικά, φροντίζοντας βέβαια να αποκλείσει την περίπτωση να πρόκειται για ρατσιστικό έγκλημα- η «Χρυσή Αυγή» είναι η πρώτη φορά που παραδέχεται τη σχέση της με επεισόδια σαν κι αυτά της περασμένης βδομάδας. Στις σχετικές της ανακοινώσεις μιλάει για Ελληνες και διαχωρίζει τους «εθνικιστές», δηλαδή τα μέλη της, ενώ τα μαχαιρώματα αποδίδονται σε «ανθελληνικό» δάκτυλο των «προδοτών δημοσιογράφων».

Βέβαια αυτό που κάνει η ναζιστική ομάδα στις γειτονιές της Αθήνας δεν είναι μόνο το αιματηρό κυνηγητό των μεταναστών. Λόγω της ειδικής σχέσης που διατηρούν πολλά στελέχη της με τον κόσμο της νύχτας, η «Χρυσή Αυγή» έχει αναπτύξει και άλλου είδους δεσμούς με τις τοπικές κοινωνίες και τα αστυνομικά τμήματα των περιοχών αυτών. Αυτοί οι δεσμοί είναι που οδήγησαν και τον φίρερ Μιχαλολιάκο να σκεφτεί τις περιπολίες πληρωμένων μπράβων στο κέντρο.

Πριν από το Πάσχα ανακοινώθηκε η σύλληψη ενός στελέχους της οργάνωσης με την κατηγορία μιας άγριας διπλής δολοφονίας στο Χαλάνδρι, στην οποία είχε δοθεί μεγάλη δημοσιότητα λίγους μήνες νωρίτερα. Ενδιαφέρον έχει η αντίδραση της οργάνωσης, η οποία παραδέχεται τη σχέση της με τον συλληφθέντα, αλλά επικαλείται τη… δεοντολογία!

«Σε μία υπόθεση, η οποία είναι προφανές ότι δεν έχει τον ελάχιστο πολιτικό χαρακτήρα, κάποιοι οι οποίοι ευρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία λάσπης, σε απόλυτη συνεργασία με τα παπαγαλάκια που βρίσκονται σε άμεση επαφή και οι οποίοι παριστάνουν τους δημοσιογράφους προσπαθούν να της δώσουν (διά των εντυπώσεων…) πολιτικό χαρακτήρα! Αγνοούν το γεγονός ότι για κάθε κατηγορούμενο υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας. Αλλά ενώ ως γνωστόν είναι υποχρεωμένοι να μην αποκαλύψουν το όνομα του κατηγορουμένου, επειδή αυτό το απαγορεύει η αρχή των προσωπικών δεδομένων, σπεύδουν και γράφουν στα μπλογκ ότι αυτός υπήρξε υποψήφιος… της «Χρυσής Αυγής». Λες και αυτό έχει καμιά σχέση με την υπόθεση… Μάλιστα, όπως πληροφορούμεθα γνωστή κίτρινη φυλλάδα αναμένεται αύριο να έχει το θέμα πρωτοσέλιδο» (19.4.2011).

Οχι μόνο πρωτοσέλιδο δεν έγινε το θέμα, αλλά με εξαίρεση κείμενο του Βασίλη Λαμπρόπουλου στο «Βήμα» η υπόθεση θάφτηκε εντελώς. Και όμως, ανεξάρτητα από τη δικαστική έκβαση της υπόθεσης, το θέμα έχει εξαιρετικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Γιατί αποκαλύφθηκε ότι το ηγετικό αυτό στέλεχος της «Χρυσής Αυγής» (υποψήφιος «περιφερειάρχης» στις πρόσφατες εκλογές) πρωταγωνιστούσε στη δράση της οργάνωσής του στον Αγιο Παντελεήμονα, ενώ το «καφέ-μπαρ» που είχε ανοίξει στην πλατεία με τον αδελφό του λειτουργούσε κατά περιόδους ως ορμητήριο των ομοϊδεατών του. Ο ίδιος είχε συλληφθεί με την κατηγορία της διακεκριμένης οπλοκατοχής το Φεβρουάριο του 2010, αλλά το όνομά του αναφέρεται και στην πολυδαίδαλη δικογραφία της δολοφονίας του επιχειρηματία της νύχτας Μπάμπη Λαζαρίδη. Καταθέσεις μαρτύρων τον εμφανίζουν ως μπράβο του Λαζαρίδη, τον σχετίζουν με «συμβόλαια θανάτου», με πυροβολισμούς, βόμβες και καψίματα αυτοκινήτων.

Ολα αυτά μένουν να αποδειχτούν, όμως μαρτυρούν για το χώρο δράσης της οργάνωσης και των στελεχών της, ενώ η σιωπή των μέσων ενημέρωσης μπορεί να αποδοθεί μόνο στον τρόμο που έχει κατορθώσει να επιβάλει η οργάνωση.

Αν η πολιτική ευθύνη για την ανάδειξη της «Χρυσής Αυγής» ανήκει στο σύνολό της στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., ο Δούρειος Ιππος για τη μετατροπή της περιθωριακής γκρούπας σε κόμμα δεν είναι άλλος από το ΛΑΟΣ. Μπορεί ο κ. Καρατζαφέρης να καταγγέλλει σήμερα με κάθε ευκαιρία τη «Χρυσή Αυγή» και τα «άκρα», αλλά ήταν αυτός που άνοιξε στη ναζιστική ομάδα την κερκόπορτα του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος, όταν την καλούσε να συστρατευθεί μαζί του για την κατάκτηση της εξουσίας, την εποχή που βρισκόταν ακόμα στη Ν.Δ. Αλλωστε δεν είναι πολύ μακριά η εποχή που μια δυναμική μερίδα του ΛΑΟΣ, το Ελληνικό Μέτωπο του Μάκη Βορίδη είχε κατέβει στις εκλογές («Πρώτη Γραμμή», βουλευτικές 2000) σε συμμαχικό σχήμα υπό τον φίρερ Κώστα Πλεύρη, τον ίδιο που είχε υποστηριχτεί ένα χρόνο νωρίτερα από τη «Χρυσή Αυγή» για να γίνει ευρωβουλευτής («Πρώτη Γραμμή», 1999).

Και όσοι δυσκολεύονται να βρουν φυσιογνωμικές ομοιότητες μεταξύ του σαλονάτου και παραθυράτου Βορίδη και του κακέκτυπου χιτλερίσκου Μιχαλολιάκου ας αρκεστούν στις πολιτικές και ιδεολογικές συγγένειες. Γιατί ο πρώτος διαδέχτηκε τον δεύτερο στην αρχηγία της νεολαίας ΕΠΕΝ, εκεί που τον είχε διορίσει ο έγκλειστος δικτάτορας Παπαδόπουλος, ενώ ο δεύτερος διαδέχτηκε τον πρώτο στην καρδιά του Λεπέν και ανέλαβε ως «Χρυσή Αυγή» να εκπροσωπήσει στην Ελλάδα το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο και τις ρατσιστικές απόψεις του.

Βέβαια ο κ. Καρατζαφέρης δεν παύει να κατακεραυνώνει «τα άκρα» για να εμφανιστεί ο ίδιος μεσαίος, αλλά οι προσεκτικοί του ακροατές θα θυμούνται ότι μέχρι να πείσει τον Βορίδη να προσχωρήσει στο κόμμα του τον αποκαλούσε κι εκείνον ακραίο, για να αποσείσει τον χαρακτηρισμό ακροδεξιός: «Αν θέλουν να βρουν Ακροδεξιά ας ψάξουν στο 0,8% του κ. Βορίδη. Αυτός είναι στην ομάδα του κ. Λεπέν. Εγώ ανήκω στην ευρωπαϊκή Δεξιά» (Τύπος της Κυριακής, 27.10.02). Αλλά και σήμερα, την ίδια ώρα που ακολουθώντας τη γνωστή τακτική του «διπλού λόγου», ο κ. Καρατζαφέρης και οι συνεργάτες του εμφανίζονται ως γνήσιος «μεσαίος χώρος», το τηλεοπτικό τους κανάλι συνεχίζει τη διάδοση της ακροδεξιάς προπαγάνδας. Οι τηλε-πωλητές προπαγανδίζουν συνωμοτικές θεωρίες μίσους και προβάλλουν τους ίδιους ακροδεξιούς συγγραφείς όπως μέχρι σήμερα. Μάλιστα στους παλιούς προπαγανδιστές έχουν προστεθεί και νέοι αστέρες, όπως το στέλεχος της Ν.Δ. που καλούσε συνέχεια στην εκπομπή του (σε άλλο κανάλι) τον Μιχαλολιάκο και τώρα μιλά για «ελληνόψυχους» και υμνεί το ΛΑΟΣ και τον αρχηγό του.

Η κύρια όμως ευθύνη ανήκει στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, τα ίδια που εδώ και χρόνια εθελοτυφλούν μπροστά στο φαινόμενο της ρατσιστικής ναζιστικής βίας, ενώ ακόμα και σήμερα αποφεύγουν να μιλήσουν για τη «Χρυσή Αυγή», αναφέρονται γενικώς σε «ακροδεξιούς», ενώ ορισμένα απ’ αυτά (π.χ. Alpha) καλύπτουν τα χαρακτηριστικά των δραστών του πογκρόμ και αφήνουν ακάλυπτα τα πρόσωπα των μεταναστών-θυμάτων!

Πού κολλάνε όλα αυτά με την πολιτική της κυβέρνησης και την κλιμάκωση της αστυνομικής βίας απέναντι σε ειρηνικούς διαδηλωτές; Απ’ ό,τι φαίνεται, σε κάποια κεντρικά επιτελεία έχει ωριμάσει η ιδέα ότι μόνος τρόπος να προληφθεί η γενικευμένη λαϊκή αντίδραση είναι να μεταμορφωθεί η Αθήνα σε πεδίο μάχης μεταξύ των «άκρων», έτσι ώστε να αποθαρρύνονται οι πολίτες από μαζικές μορφές διαμαρτυρίας στην ασφυκτική πολιτική του μνημονίου. Να μεταφερθεί, δηλαδή, στην κοινωνική ζωή της πόλης η εμπειρία των γηπέδων, που άδειασαν όταν το πάνω χέρι πήραν οι συμμορίες των χούλιγκαν.

Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία